Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Зээлийн гэрээний дагуу хамтран зээлдэгчийн үүрэг гүйцэтгэх эсэх тухай маргаан. Нэхэмжлэгч банкны зээлдэгч нар гэрээний дагуу төлбөр төлөөгүй тул нэхэмжлэгч хариуцагчаас зээл, хүү, нэмэгдүүлсэн хүүг гаргуулж өгөхийг шаардсан байна. Хариуцагч нь гэрээнд гарын үсэг зураагүй боловч нэхэмжлэгч түүнийг мэдлэггүйгээр хамтран зээлдэгчээр оруулсан гэж үзэн, үүрэг хүлээхгүй гэж маргасан байна.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нь хамтран зээлдэгч тул гэрээний дагуу зээлийн үндсэн мөнгөн дүнг болон хүүг төлөх үүрэгтэй.
• Хариуцагч: Гэрээнд гарын үсэг зураагүй, мөн мөнгөн хөрөнгийг авч байгаагүй тул гэрээний нөхцөл нь хүчин төгөлдөр бус, залилсан гэж үзэн үүрэг хүлээхгүй.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн үндэслэлийг хагасаж, хариуцагчаас ойролцоогоор 69 сая төгрөгийн зээл, хүү, нэмэгдүүлсэн хүүг гаргуулж өгөхийг шийдсэн бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн. Хариуцагч нь гэрээнд гарын үсэг зураагүй боловч гэрээний нөхцөл, агуулга болон харилцан тохиролцооноос хамааран хамтран зээлдэгч буюу хамтран үүрэг гүйцэтгэгч гэж үзнэ (Иргэний хууль 242). Мөн зээлийн гэрээний хугацаа дууссан нь хариуцагчийг зээлийн гэрээний үүргээс чөлөөлөх үндэслэл болохгүй тул хүү, нэмэгдүүлсэн хүүг тооцох үндэслэл болно (Иргэний хууль 451.1, 453). Хариуцагч нь залилсан гэх үндэслэл нь эрүүгийн журмаар шалгагдсан боловч хэрэг бүртгэхээс татгалзсан тул залилсан гэх тайлбар үндэслэлгүй байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Хариуцагч нь гэрээнд гарын үсэг зураагүй боловч гэрээний нөхцөл, агуулга болон харилцан тохиролцооноос хамааран хамтран зээлдэгч буюу хамтран үүрэг гүйцэтгэгч гэж дүгнэв (Иргэний хууль 242).
• Зээлийн гэрээний хугацаа дууссан нь хариуцагчийг зээлийн гэрээний үүргээс чөлөөлөх үндэслэл болохгүй тул хүү, нэмэгдүүлсэн хүүг төлөх үүрэгтэй (Иргэний хууль 451.1, 453).
• Зээлдэгч нь гэрээний үүргээ биелүүлээгүй тохиолдолд гэрээний хугацаа дууссан нь нэхэмжлэгчийн шаардах эрхийг хязгаарлах үндэслэл болохгүй (Иргэний хууль 453).