Сүхбаатар дүүргийн Иргэний хэргийн анхан шатны шүүхийн Шийдвэр

Үйл явдал

Худалдах-худалдан авах болон арилжааны гэрээ — орон сууцны талбайн хэмжээний зөрүү болон өмчлөх эрхийг тогтоох маргаан. Захиалагч нь орон сууцны захиалгын гэрээгээр заасан ашигтай талбайгаас бага хэмжээний орон сууц хүлээн авсан гэж үзэн, талбайн дутуу хэмжээнд ногдох мөнгөн дүнг нэхэмжилж, орон сууцны өмчлөгчөөр тогтоолгохыг шаардсан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Орон сууцны ашигтай талбай гэрээнд зааснаас бага байсан тул талбайн зөрүүнд ногдох мөнгөн дүнг гаргуулж өгөх, орон сууцыг өмчлөгчөөр тогтоолгох шаардлагатай гэж үзсэн.
• Хариуцагч: Гэрээ байгуулах үед механик алдаа гарсан тул талбайн хэмжээ өөрчлөгдсөн бөгөөд гэрээнд заасан хүлцэх алдааны хэмжээнээс хэтрээгүй тул нэхэмжлэлийн шаардлагыг хүлээн зөвшөөрөхгүй гэж үзсэн.

Шийдвэр ба үндэслэл

Шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагын өмчлөгчөөр тогтоолгох хэсгийг хангаж, талбайн дутуу хэмжээнд ногдох мөнгөн дүнг нэхэмжлэх хэсгийг хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэв.

• Захиалагч нь гэрээнд заасан ашигтай талбай болон түүний үнийг тодорхойлсон баримт, төлбөр тооцоог хүлээн зөвшөөрч, хүсэл зоригоо илэрхийлсэн тул ажлын үр дүн доголдолтой гэж үзэхгүй, иймд орон сууцыг өмчлөгчөөр тогтоох үндэслэлтэй байна.
• Нэхэмжлэгч нь гэрээний дагуу ажлын хөлсийг бүрэн төлсөн тул ажлын үр дүнг шаардах эрхтэй (Иргэний хууль 101.1, 343.1).
• Гэрээнд заасан ашигтай талбайн хэмжээ 61.38 м.кв байсан тул үүнээс илүү гарсан хэмжээ нь ажлын үр дүнгийн доголдол гэж үзэх үндэслэлгүй, учир нь талбайн хэмжээ гэрээнд заасан хэмжээнээс бага биш, харин илүү гарсан байна (Иргэний хууль 352.2.3).

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Талууд гэрээнд заасан ашигтай талбайн хэмжээ болон үнийн хэмжээг тодорхойлсон байсан тул гэрээний дагуух талбайн хэмжээг тухайн тодорхойлсон хэмжээгээр нь гүйцэтгэсэн гэж үзнэ.
• Гэрээнд заасан ажлын хөлсийг бүрэн төлсөн тохиолдолд захиалагч нь ажлын үр дүнг шаардах эрхтэй (Иргэний хууль 101.1, 343.1).
• Хэрэв гүйцэтгэсэн ажлын үр дүн нь гэрээнд заасан хэмжээнээс бага биш, харин илүү гарсан бол үнэ буурсан гэж үзэх үндэслэлгүй (Иргэний хууль 352.2.3).