Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Хөдөлмөрийн харилцаа эрхлэлтийн үндэслэлгүйгээр цуцлагдсан ажилтны ажилгүй байсан хугацааны олговор гаргуулах маргаан. Ажил олгогч ажилтныг албан тушаалаас нь чөлөөлсөн бөгөөд дараа нь шүүхийн шийдвэрээр ажилд нь эгүүлэн тогтоосон байна. Нэхэмжлэгч нь шүүхийн шийдвэрээр ажилд эгүүлэн тогтоосон өдрөөс эхлэн өмнө нь эрхэлж байсан ажлыг нь гүйцэтгүүлж эхлэх хүртэлх хугацааны цалин хөлсөөр тэнцэх олговор гаргуулахыг шаардсан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Ажил олгогч нь шүүхийн хүчин төгөлдөр шийдвэрийг биелүүлээгүй тул ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлсийг төлөх ёстой гэж үзэв.
• Хариуцагч: Нэхэмжлэгч нь ажил олгогчийн тушаалаар өөр ажилд томилогдон ажиллаж байсан тул цалин хөлсөөр хохирол учраагүй гэж үзэн шаардлагыг эсэргүүцсэн.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагын зарим хэсгийг хангаж, үлдсэнийг нь хэрэгсэхгүй болгосон бол давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хүчингүй болгож, нэхэмжлэлийг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон. Учир нь өмнөх шүүхийн шийдвэрээр нэхэмжлэгч нь ажил олгогчийн тушаалаар өөр ажилд томилогдон ажиллаж байсан нь цалин хөлсөөр хохирохгүй байх боломжтой байсан гэж нэгэнт тогтоогдсон тул ажилгүй байсан хугацааны олговорыг гаргуулах үндэслэлгүй гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Ажил олгогч ажилтны хөдөлмөр эрхлэлтийн харилцааг үндэслэлгүйгээр дуусгавар болгосон тохиолдолд ажилтныг ажилд эгүүлэн тогтоосон бол түүнийг өмнө нь эрхэлж байсан ажлыг нь гүйцэтгүүлж эхлэх хүртэлх хугацаанд өмнө нь авч байсан дундаж цалин хөлстэй тэнцэх хэмжээний олговор олгох үүрэгтэй (Хөдөлмөрийн хууль 127.1).
• Шүүхийн хүчин төгөлдөр шийдвэрээр нэгэнт тогтоогдсон үйл баримтыг хэрэг хянан шийдвэрлэх ажиллагаанд дахин нотлох шаардлагагүй (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 40.4).
• Ажил олгогчийн тушаалаар өөр ажилд томилогдон ажилласан нь цалин хөлсөөр хохирохгүй, хохирол учрахгүй байх боломжтой байсан гэж тогтоогдсон тул ажилгүй байсан хугацааны олговорыг гаргуулах үндэслэлгүй (Хөдөлмөрийн хууль 127.1).