Үйл явдал
Хөдөлмөрийн маргаан — ажлын цаг болон нэмэгдэл хөлсний тооцоолол. Ажил олгогч нь ажилтны жилийн үндсэн цалинг 2080 цагаар тогтоож, нэг цагийн үндсэн цалин хөлсийг үүнээс хувааж тооцдог байсан тул ажилтан энэ нь нийтээр амрах баярын өдрүүдийг хасаж тооцохгүй байгаагаас шалтгаалж нэмэгдэл хөлс багаар тооцогдож байна гэж маргаан үүсгэсэн.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Ажил олгогчийн дотоод журмаар ердийн ажлын цагийг тооцохдоо баярын өдрүүдийг хасаж тооцохгүй байгаа нь Хөдөлмөрийн тухай хуулийн нөхцөл болон ажилтны цалин хөлс авах эрхийг дордуулж байна гэж үзсэн.
- Хариуцагч: Тасралтгүй ажиллагаатай үйлдвэрлэлийн онцлоос ээлжийн графикаар ажилладаг ажилтны хувьд амралтын өдрүүдийг ердийн ажлын өдрөөр тооцох нь хууль ёсны бөгөөд дотоод журмын зохицуулалт нь ажилтны эрхийг зөрчөөгүй гэж тайлбарласан.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгож, давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээж, гомдлыг хангахгүй орхив. Ажил олгогчийн дотоод журмаар амралтын өдрүүдийг ердийн ажлын өдрөөр тооцох нь ээлжийн графикаар ажилладаг ажилтны хувьд Хөдөлмөрийн тухай хууль 98.1-д заасан зохицуулалттай нийцэх тул ажилтан эрхээ зөрчигдсөн гэх үндэслэл тогтоогдоогүй.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Ажил олгогч нь тасралтгүй ажиллагаатай үйлдвэрлэлийн онцлоос ээлжийн графикаар ажилладаг ажилтны амралтын өдрийг ердийн ажлын өдрөөр тооцох нь Хөдөлмөрийн тухай хууль 98.1-д заасанд нийцэх тул ажилтан эрхээ зөрчигдсөн гэх үндэслэл тогтоогдоогүй.
- Нэхэмжлэгч ажил олгогчийн дотоод журмын зохицуулалт нь ажилтны эрх, ашиг сонирхлыг шууд хөндөөгүй, хууль тогтоомжид нийцээгүй гэх үндэслэлээ нотлох баримт ирүүлээгүй тул нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон нь Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 40.1, 40.2-т нийцэж байна.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух