Үйл явдал
Ажилгүй байсан хугацааны дундаж цалин хөлс тооцох болон ажилд эгүүлэн тогтоох тухай маргаан. Нэхэмжлэгч нь өмнөх шүүхийн шийдвэрээр ажилд эгүүлэн тогтоох тушаал гарсан боловч хариуцагч байгууллага түүнийг хэрэгжүүлээгүй, улмаар ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлсийг төлөхгүй байгаа гэж маргаан үүсгэв. Хариуцагч тал нь нэхэмжлэгчийг эрүүгийн хэрэгт шалгаж, төрийн албанд ажиллах эрхийг хассан шийтгэх тогтоол хүчин төгөлдөр болсон тул ажилд эгүүлэн тогтоох боломжгүй гэж үзсэн.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлсийг дундаж цалин хөлс тодорхойлох журмын дагуу тооцож, гаргуулж олгох шаардлагатай.
- Хариуцагч: Нэхэмжлэгчийн төрийн албанд ажиллах эрх хасагдсан тул ажилд эгүүлэн тогтоох боломжгүй, мөн ажилгүй байсан хугацааг дутуу тооцсон гэж үзэв.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон тул давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, ажилгүй байсан хугацааг тооцохдоо алдаа гаргасныг заав. Ажилгүй байсан хугацааг тооцохдоо 327 хоногоор тооцож, дундаж цалин хөлсийг нэмж олгохыг тогтоов, учир нь анхан шатны шүүх ажилгүй байсан хугацааны тооцоолол дээр алдаа гаргасан байна.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлсийг тооцохдоо сүүлийн 3 сарын дундаж цалин хөлсийг ашиглах ёстой тул анхан шатны шүүх ажилгүй байсан хугацааг тооцохдоо алдаа гаргасан байна (Нийгмийн хамгаалал, хөдөлмөрийн сайдын 2005 оны 55 тоот тушаал).
- Нэхэмжлэгчийн хөдөлмөрлөх эрхийн зөрчил арилаагүй тул хариуцагч байгууллага ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлсийг төлөх үүрэгтэй (Хөдөлмөрийн тухай хууль 69.1).
- Нэхэмжлэгч нь ажилгүй байсан хугацааг тооцохдоо алдаа гаргасан тул давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрт өөрчлөлт оруулах ёстой (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 167.1.2).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух