Үйл явдал
Хөдөлмөрийн маргаан — ажилд эгүүлэн тогтоосон хэргийн дагуу ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлс олгох. Хариуцагч байгууллага нь нэхэмжлэгчийг өмнө нь ажилд эгүүлэн тогтоосон шүүхийн шийдвэрийг хэрэгсэхгүй байсан тул нэхэмжлэгч ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлс, даатгалын шимтгэлийг нөхөн төлүүлэх, амралтын мөнгө гаргуулах шаардлага гаргасан.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Хариуцагч байгууллага шүүхийн шийдвэрийг дүр эсгэн биелүүлж, ажил хийх нөхцөл боломж олгохгүй байгаа тул ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлс болон даатгалын шимтгэлийг нөхөн төлүүлэх шаардлагатай гэсэн.
- Хариуцагч: Нэхэмжлэгийг ажилд эгүүлэн тогтоосон тушаал гаргасан боловч нэхэмжлэгч хөдөлмөрийн гэрээ хийлгээгүй байгаа тул цалин хөлсийг өөрийн тооцсон дундаж цалингаар тооцох ёстой гэсэн.
Шийдвэр ба үндэслэл
Шүүх нэхэмжлэгчийн шаардлагын зарим хэсгийг хангаж, ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлсийг олгох, даатгалын шимтгэлийг нөхөн төлүүлэхийг, харин амралтын мөнгө шаардах эрхгүй гэж шийдвэрлэв.
- Ажилтныг ажилд эргүүлэн тогтоосон бол түүний ажилгүй байсан бүх хугацаанд нь урьд авч байсан дундаж цалин хөлстэй тэнцэх хэмжээний олговор олгох ёстой тул ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлсийг олгох (Хөдөлмөрийн хууль 69.1).
- Нэхэмжлэгч нь 2017 онд ажил эрхлээгүй байсан тул амралтын мөнгө шаардах эрхгүй тул амралтын мөнгө олгохгүй байх (Хөдөлмөрийн хууль 46.1).
- Нэхэмжлэгч нь ажилгүй байсан хугацааны даатгалын шимтгэлийг нөхөн төлүүлэх шаардлага гаргасан тул даатгалын шимтгэлийг нөхөн төлж, баталгаажуулах (Хөдөлмөрийн хууль 46.1).
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Ажилтныг ажилд эргүүлэн тогтоосон бол ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлстэй тэнцэх олговор олгох ёстой (Хөдөлмөрийн хууль 69.1).
- Ажилтны дундаж цалин хөлсийг сүүлийн 3 сарын дундаж цалин хөлсөөр тодорхойлох ёстой (Нийгэм хамгаалал, хөдөлмөрийн сайдын 2005 оны 55 дугаар тушаал).
- Ажилтны ажилгүй байсан хугацааны эрх зүйн мөрийн дагуу даатгалын шимтгэлийг нөхөн төлөх үүрэгтэй (Хөдөлмөрийн хууль 46.1).