Шүүхийн тогтоол #1818

ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь захиргааны байгууллагын даргын тушаалыг хүчингүй болгуулах, урьд эрхэлж байсан албан тушаалд эгүүлэн тогтоолгох, ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлсийг гаргуулах шаардлага гаргасан. АНХАН ШАТ: Нэхэмжлэгчийн гаргасан шаардлага бүрийг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон. Захиргааны ерөнхий хуулийн 4 дүгээр зүйлийн 4.2.5, Төрийн албаны тухай хуулийн 26 дугаар зүйлийн 26.1.3-т заасныг үндэслэв. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хүчингүй болгож, нэхэмжлэгчийн шаардлагыг бүхэлд нь хангасан. Гэр бүл, хүүхэд, залуучуудын хөгжлийн газрын даргын тушаалыг хүчингүй болгож, нэхэмжлэгчийг урьд эрхэлж байсан албан тушаалд эгүүлэн тогтоож, ажилгүй байсан хугацааны цалинг гаргуулахаар шийдвэрлэсэн. Захиргааны ерөнхий хуулийн 4 дүгээр зүйлийн 4.2.5, Төрийн албаны тухай хуулийн 11 дүгээр зүйлийн 11.6, 26 дугаар зүйлийн 26.1, 26.1.3, 27 дугаар зүйлийн 27.2.1, Хөдөлмөрийн тухай хуулийн 69 дүгээр зүйлийн 69.1-ийг баримтлав. ХЯНАЛТЫН ШАТ: Хариуцагчийн итгэмжлэгдсэн төлөөлөгчөөс давж заалдах шатны шүүхийн шийдвэрийг хэрэглэвэл зохих хуулийг хэрэглээгүй, хуулийг буруу тайлбарлан хэрэглэсэн гэх үндэслэлээр гомдол гаргасан. Тухайлбал, сахилгын зөрчил тогтоогдоогүй, зөрчлийн шинж байдалд тохирсон шийтгэл ногдуулаагүй, анх болон давтан үйлдсэнийг харгалзаагүй гэж үзсэн. Мөн ёс зүйн хорооны дүгнэлттэй нэхэмжлэгч маргаагүй байхад шүүх дүгнэлт хийсэн нь хэтэрсэн гэж үзсэн. ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүхийн шийдвэр нь Захиргааны хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн 121 дүгээр зүйлийн 121.1.2-т зааснатай нийцсэн байна. Тухайлбал, нэхэмжлэгчийг төрийн албанаас халах сахилгын шийтгэл ногдуулсан нь хууль бус, зорилгодоо нийцээгүй гэж үзсэн нь зөв байна. Төрийн албаны тухай хуулийн 26 дугаар зүйлийн 26.1.3-т заасныг хэрэглэхдээ, сахилгын шийтгэлийг дэс дараалан хэрэглэх шаардлагагүй гэсэн 26.2 дахь хэсгийг хэрэглээгүй нь буруу. Хариуцагчийн шууд удирдлагад ажилладаг этгээдүүдийн мэдүүлгийг үндэслэн нэхэмжлэгчийг ёс зүйн зөрчил гаргасан гэж үзсэн нь өрөөсгөл бөгөөд хэргийн баримтуудыг бүрэн хангалттай үнэлээгүй байна. Зөрчлийн улмаас хор хохирол учирсан эсэх нь сахилгын хариуцлага хүлээлгэхэд ач холбогдолгүй.