Нийслэл дэх Захиргааны хэргийн анхан шатны шүүхийн Шийдвэр

Үйл явдал

Хөдөлмөрийн маргаан — ажил олгогч байгууллага татан буугдсаны улмаас ажилтнуудад нэг удаагийн тэтгэмж олгохгүй байгаа эс үйлдэхүй. Засгийн газрын шинэчлэлээр спортын чиг үүрэг өөр яамнаас шилжсэн боловч ажилтан нарыг шинэ байгууллагад шилжүүлж томилогдуулаагүйгээр, хуучин байгууллагыг нь татан буулгаж ажлаас чөлөөлсөн тул тэтгэмж олгох асуудал үүссэн.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Ажил олгогч байгууллага татан буугдсан тул нэг удаагийн тэтгэмж олгохгүй байгаа эс үйлдэхүйг хууль бус гэж үзэн, үндсэн цалингийн хэмжээгээр тэтгэмж олгохыг шаардаж байна.
• Хариуцагч (захиргааны байгууллага): Тэтгэмж олгох үндэслэлгүй гэж үзэж байгаа боловч маргаантай холбоотой асуудлыг шийдвэрлэх тал дээр тодорхой байр суурь илэрхийлээгүй байна.

Шийдвэр ба үндэслэл

Шүүх нэхэмжлэгчдийн шаардлагын зарим хэсгийг хангаж, нэг сарын үндсэн цалинтай тэнцэх хэмжээний нэг удаагийн тэтгэмж олгохыг хариуцагч байгууллагад даалгаж шийдвэрлэв.

• Нэхэмжлэгч нар тухайн байгууллагад 6 сараас 2 жил хүртэл ажилласан тул нэг сарын үндсэн цалинтай тэнцэх хэмжээний нэг удаагийн тэтгэмж авах эрхтэй байна (Хөдөлмөрийн хууль 82.1.1).
• Нэхэмжлэгч нар 5-аас дээш жил ажилласан биш тул 3 сарын цалингийн хэмжээг нэхэмжилсэн нь хууль бус, учир нь тэдний ажилласан хугацаа 5 жил хүрэхгүй байна (Хөдөлмөрийн хууль 82.1.3).
• Татан буугдсан байгууллагын ажилтан нарыг шинэ байгууллагад шилжүүлж томилогдуулаагүйгээр ажлаас чөлөөлсөн тул ажил олгогч нь Засгийн газрын Хэрэг эрхлэх газар гэж үзнэ.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Ажил олгогч байгууллага татан буугдах үед ажилтан нарыг өөр байгууллагад шилжүүлж томилохгүйгээр ажлаас чөлөөлсөн бол тухайн ажилтан нарын хөдөлмөрийн эрх ашгийг хамгаалах үүрэгтэй байгууллага нь тухайн ажил олгогчийн үүргийг хүлээсэн байх ёстой (Төрийн албаны тухай хууль 4.1).
• Ажилтны ажилласан хугацаа болон тэтгэмжийн хэмжээ нь хуульд заасан хязгаарлалттай нийцэж байвал ажил олгогч тэтгэмжийг заавал олгох үүрэгтэй (Хөдөлмөрийн хууль 82.1).
• Захиргааны акт нь хүчин төгөлдөр байх боловч түүний үр дүнд үүссэн хөдөлмөрийн эрх зүйн баталгааг хангах нь хууль ёсны шаардлага юм.