Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Хөдөлмөрийн харилцааг цуцалсан болон ажил олгогч тал нийгмийн даатгалын шимтгэлийг нөхөн төлүүлэх тухай маргаан. Нэхэмжлэгч нь хүүхэд асрах чөлөөний хугацаа дууссаны дараа ажилдаа эргэн орох хүсэлт гаргасан боловч ажил олгогч нь байгууллагын нэр, статусын өөрчлөлт болон удирдлагын шилжилт зэрэг шалтгаанаар ажилд авахгүй, харин хөдөлмөрийн харилцааг дуусгавар болгосон гэж мэдэгдсэн байна.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Ажил олгогч нь албан ёсны тушаал гаргахгүйгээр хөдөлмөрийн харилцааг цуцалсан тул ажил дээрээ эгүүлэн тогтоож, ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлс болон даатгалын шимтгэлийг нөхөн төлүүлэх ёстой гэж үзжээ.
• Хариуцагч: Нэхэмжлэгч нь өмнө нь ажилдаа ирж ажиллаагүй, өөрийн санаачилгаар ажлаас чөлөөлөгдсөн тул ажил олгогч тал ямар нэгэн тушаал гаргаагүй, мөн маргаан үүссэн үеэс эхлэн хөөн хэлэлцэх хугацаа хэтэрсэн гэж маргажээ.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг өөрчилж, нэхэмжлэлийг бүрэн харгалзан үзэхээр шийдвэрлэв. Учир нь ажил олгогч тал нь ажилчныг ажилд эргэн орох боломж олгоогүй, хөдөлмөрийн харилцааг цуцалсан тушаал гаргаагүй байсан тул хөдөлмөрийн харилцааг хэвээр үргэлжилж буй гэж үзсэн; мөн ажил олгогч тал нь ажилтныг нийгмийн болон эрүүл мэндийн даатгалд албан журмаар даатгах, шимтгэлийг төлөх үүрэгтэй байсан тул шимтгэлийг нөхөн төлөх ёстой гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Ажил олгогч тал нь ажилтныг нийгмийн болон эрүүл мэндийн даатгалд албан журмаар даатгах, хуульд заасан хэмжээгээр шимтгэл төлөх үүрэгтэй тул даатгалын шимтгэлийг нөхөн төлөх ёстой (Хөдөлмөрийн тухай хууль 43.2.7).
• Ажил олгогч тал нь ажилтныг ажилд эргэн орох нөхцөл боломж хангахгүй байсан тул хөдөлмөрийн харилцааг цуцалсан тушаал гаргаагүй бол харилцааг хэвээр үргэлжилж буй гэж үзнэ (Хөдөлмөрийн тухай хууль 127.1).
• Хөдөлмөрийн эрхийн маргааныг урьдчилан шийдвэрлэх гурван талт хороонд хандаж байсан нь хөөн хэлэлцэх хугацааг хэтрүүлсэн гэж үзэх үндэслэл болохгүй (Хөдөлмөрийн тухай хууль 154.8).