Үйл явдал
Хамтран амьдарч байсныг тогтоолгох болон дундын өмч болгох маргаан. Нэхэмжлэгч нь талийгаач этгээнтэй 30 гаруй жилийн турш гэрлэлт батлуулаагүй боловч нэг гэрт хамтран амьдарсан тул тэдний хамтын амьдрал болон тухайн хугацаанд бий болсон хөдөлгөөнт болон үл хөдлөх хөрөнгийг дундын өмч болгохыг шаардсан.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Хамтран амьдарч байсан хугацаанд бий болсон бүх хөдөлгөөнт болон үл хөдлөх хөрөнгө, мөн хуулийн этгээдийн гишүүний эрхийг дундын өмч болгож, бүртгэлд тусгах шаардлагатай гэсэн.
- Хариуцагч: [Эх бичвэрт хариуцагчийн байр суурь дурдагдаагүй]
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх хамтран амьдарч байсныг тогтоосон боловч хөрөнгийн дундын өмч болгох хүсэлтийг хэрэгсэхгүй болгосон. Давж заалдах шат анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн, учир нь нэхэмжлэлийн агуулга нь маргаантай буюу онцгой ажиллагааны журмаар тогтоох боломжгүй асуудал байсан тул хэрэгсэхгүй болгосон. Нэхэмжлэгч болон талийгаач этгээд 1990 оноос эхлэн хамтран амьдарч байсан нь баримтаар тогтоогдсон тул хамтран амьдарч байсныг тогтоох хэсгийг хангаж, харин хөрөнгийн өмчлөх эрх нь өвлөгчийн өвлөх эрхэд шууд нөлөөлөх агуулгатай байсан тул дундын өмч болгох асуудлыг онцгой ажиллагааны журмаар шийдвэрлэх боломжгүй гэж дүгнэв.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Хамтран амьдарч байсан нь тухайн хугацаанд бий болсон хөрөнгийг шууд дундын өмч болгох үндэслэл болохгүй (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль).
- Хөрөнгийн өмчлөх эрх нь өвлөгчийн өвлөх эрхэд шууд нөлөөлөх агуулгатай байсан тул уг маргааныг онцгой ажиллагааны журмаар шийдвэрлэх боломжгүй (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль).
- Хүн амын тооллогын лавлагаа, засаг захиргааны тодорхойлолт, гэрч нарын мэдүүлэг нь хамтран амьдарч байсныг баталж байсан тул хамтран амьдарч байсныг тогтоох үндэслэл болсон (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 133.1, 133.2.14).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух