Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Орон сууцны дундын өмчлөлийн талбайг эзэмших эрх ба бусдын эрх ашигт саад учруулсан үйлдлийг таслан зогсоох тухай маргаан. Хариуцагч нь орон сууцны коридорт байрлах нийтийн зориулалттай талбайг хана, хаалгаар хашиж, өөрийн эзэмшлийн хэсэг болгон ашигласан тул нэхэмжлэгч нар тухайн талбайг чөлөөлүүлж, хаалгаар орж гарах эрхээ сэргээлгэхээр шаардлага гаргасан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Нийтийн эзэмшлийн коридорын талбайг хааж, хана болон хаалга барьсан үйлдлийг зогсоож, орон сууцны орц гарцыг сэргээлгэх шаардлага гаргасан.
• Хариуцагч: Орон сууцыг худалдан авахад хаалганы байршил нь ийм байсан тул дур мэдэн эзэмшиж байгаагүй бөгөөд нэхэмжлэгч нар нь тухайн орон сууцны хууль ёсны өмчлөгч биш тул нэхэмжлэлийг хүлээн зөвшөөрөхгүй байгаа.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүрэн хангаж шийдвэрлэсэн бол давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хүчингүй болгож, хэргийг дахин шийдвэрлүүлэхээр буцаасан. Учир нь хариуцагч нь тухайн орон сууцны хууль ёсны өмчлөгч биш гэж маргаж байгаа нөхцөлд түүний эрх зүйн байдлыг тодруулах шаардлагатай байсан тул хариуцагчийн эрх зүйн байдлыг тодорхойлоогүй, мөн маргаантай холбоотой гуравдагч этгээдийн эрх ашигт сөргөөр нөлөөлөхөөр байхад түүнийг хэрэг хянан шийдвэрлэх ажиллагаанд оролцуулах эсэхийг тодруулаагүй тул хэргийн үйл баримт бүрэн тогтоогдоогүй гэж үзэв (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 29.3).

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Орон сууцны коридор болон шатны талбай нь дундаа хамтран өмчлөх эрхтэй нийтийн зориулалттай дундын өмчлөлийн зүйл тул түүнийг нэг өмчлөгч өөрийн эзэмшлийн хэсэг болгон хааж болохгүй (Иргэний хууль 106.1).
• Маргаантай холбоотой гуравдагч этгээдийн эрх ашигт сөргөөр нөлөөлөхөөр байхад түүнийг хэрэг хянан шийдвэрлэх ажиллагаанд оролцуулах эсэхийг тодруулах үүрэгтэй (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 29.3).
• Нэхэмжлэл гаргах этгээд болон хариуцагчийн эрх зүйн байдал нь маргаантай шууд холбоотой тул тэдгээрийг баримтаар тодорхойлохгүйгээр шийдвэр гаргах нь буруу болно (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 25, 38).