Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Үл хөдлөх эд хөрөнгө борлуулсны орлогын албан татварыг төлөх үүрэг болон түүнийг нэхэмжлэх эрх. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчийн нэрээр ойролцоогоор 3 сая төгрөгийн татварыг төлсөн тул энэ мөнгийг хариуцагчаас нэхэмжилсэн байна. Талуудын хооронд байгуулсан гэрээгээр үл хөдлөх эд хөрөнгийн борлуулалтын татварыг худалдагч тал хариуцахыг заасан байв.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нь гэрээний дагуу татварыг төлөх үүрэгтэй байсан тул нэхэмжлэгч татварыг төлсөн нь хариуцагчийн төлөх ёстой төлбөрийг төлсөн гэж үзэх үндэслэлтэй байна.
• Хариуцагч: Үл хөдлөх эд хөрөнгийг хүлээн авснаас хойш үүссэн татвар, хураамж зэргийг худалдан авагч хариуцах ёстой гэж үзэн нэхэмжлэлийг эсэргүүцэж байна.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон тул давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг өөрчилж, нэхэмжлэлийн шаардлагыг хангав. Учир нь талуудын хооронд байгуулсан гэрээнд татварыг худалдагч тал хариуцахыг заасан байсан тул хариуцагч тал татварыг төлөх үүргээсээ чөлөөлөгдөхгүй, харин нэхэмжлэгч тал хариуцагчийн төлөх ёстой татварыг төлсөн баримт тогтоогдсон тул хариуцагч тал нэхэмжлэгчид мөнгийг төлөх үүрэгтэй гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Үл хөдлөх эд хөрөнгө борлуулж, орлого олсон этгээд орлогын дүнгийн 2 хувиар татвар төлөх үүрэгтэй тул гэрээгээр татварыг худалдагч хариуцахаар тохирсон бол энэ нь хууль ёсны зохицуулалт болно (Хувь хүний орлогын албан татварын тухай хууль 5.1, 10.1.1, 21.2.1).
• Талуудын хоорондын гэрээнд татварыг худалдагч тал хариуцахаар заасан тул нэхэмжлэгч тал хариуцагчийн нэрээр татвар төлсөн нь хариуцагчийн төлөх ёстой үүргээс чөлөөлөх үндэслэл болохгүй, харин нэхэмжлэгч тал хариуцагчийн төлөх ёстой төлбөрийг төлсөн гэж үзэх үндэслэлтэй (Иргэний хууль 496.1).
• Нотлох баримтыг үнэлэхдээ борлуулсны орлогын татварыг хариуцагчийн нэрээр төлсөн болох нь нотлогдохгүй гэж анхан шатны шүүх дүгнэсэн нь нотлох баримт үнэлэх журмын шаардлага хангаагүй байна (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 40.2).