Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Хөдөлмөрийн гэрээ цуцлагдсаны улмаас олгох нэг удаагийн тэтгэмжийн хэмжээг тооцохдоо ажилласан хугацааг хэрхэн тооцох, дотоод журмын заалтыг хэрхэн тайлбарлах талаар маргаан үүсэв. Ажил олгогч нь ажилтны ажилласан хугацааг 18 жил 3 сар гэж тооцсон тул дотоод журмын 1-19 жил ажилласан тохиолдолд олгох 10 сарын дундаж цалинтай тэтгэмжийг олгосон бол нэхэмжлэгч нь ажилласан хугацаа нь 19 жил хүрч, 25 сарын цалинтай тэнцэх тэтгэмж авах эрхтэй гэж үзэн нэмэлт төлбөр нэхэмжлэв.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Ажилласан хугацааг Иргэний хууль 72, 73-ын дагуу тооцвол 19 дахь жил эхэлсэн тул дотоод журмын 19-25 жил ажилласан тохиолдолд олгох тэтгэмжийг авах эрхтэй, учир нь ажилласан сарын тоо нь 228 сар болох ёстой гэж үзэв.
• Хариуцагч: Ажилтны ажилласан хугацаа нь 19 жил хүрээгүй тул дотоод журмын 8.7.5-д заасны дагуу 10 сарын дундаж цалинтай тэтгэмжийг олгосон нь зөв, нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгох ёстой гэж үзэв.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Учир нь Иргэний хууль 72, 73-ын дагуу ажилласан хугацааг тооцоход нэхэмжлэгч 18 жил 11 сар 30 хоног ажилласан буюу 19 жил ажилласан нөхцөлд хамаарахгүй байсан тул дотоод журмын 8.7.5-д заасан тэтгэмжийг олгосон нь зөв гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Ажилласан хугацааг тооцохдоо хууль тогтоомжийн дагуу тооцож үзэхэд ажилтны ажилласан нийт хугацаа нь 19 жил хүрээгүй байсан тул дотоод журмын 19-25 жил ажилласан тохиолдолд олгох тэтгэмж авах эрх үүсээгүй гэж дүгнэв (Иргэний хууль 72, 73).
• Хөдөлмөрийн тухай хууль 82.3-т заасны дагуу хөдөлмөр эрхлэлтийн харилцааг цуцалсны тэтгэмжийн хэмжээг хөдөлмөрийн дотоод журмаар тогтоож болдог тул байгууллагын дотоод журмын заалтыг мөрдсөн нь зөв байна.
• Ажилласан хугацааг сараар тооцоход 220 сар болсон нь дотоод журмын 19 жил (228 сар) ажилласан нөхцөлд хамаарахгүй тул хариуцагчийн гаргасан тушаал нь хууль ёсны гэж үзэв.