Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Гэрээ цуцлагдсаны дараах үндэслэлгүй хөрөнгөжилтийн төлбөр болон гэрээний үүргээ биелүүлэлтгүй байх үеийн түрээсийн төлбөр, засварын зардлын хариуцлагын маргаан. Нэхэмжлэгч компани нь хариуцагч тал гэрээний үүргээ зөрчсөн тул шүүхийн шийдвэрээр гэрээг цуцалж, орон сууцыг эргүүлэн авсан боловч хариуцагч тал орон сууцыг ашигласан хугацааны түрээсийн төлбөр болон засварын зардлыг төлөөгүй гэж үзэн нэхэмжлэв.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хариуцагч тал орон сууцыг ашигласан хугацааны зах зээлийн жишиг түрээсийн төлбөр болон орон сууцны дотоод засварын зардлыг төлөх ёстой гэж үзэн нэхэмжилсэн.
• Хариуцагч: Өмнөх шүүхийн шийдвэрээр засварын зардлын асуудал шийдэгдсэн бөгөөд түрээсийн төлбөрийн тооцоолол нь үндэслэлгүй гэж эсэргүүцсэн.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн зарим хэсгийг хүлээн зөвшөөрч, зарим хэсгийг хэрэгсэхгүй болгосон бол давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хүчингүй болгож, нэхэмжлэлийг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон. Шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон учир нь хариуцагч тал шүүхийн шийдвэрийн дагуу нэхэмжлэгчийн төлөх ёстой мөнгийг төлж дуусгавар болгосны дараа орон сууцыг хүлээлгэн өгсөн тул түүнийг үндэслэлгүй хөрөнгөжилт гэж үзэх боломжгүй, мөн Иргэний хууль 205.7-д заасны дагуу талууд авсан болон өгсөн зүйлээ нэгэн зэрэг гүйцэтгэх үүрэгтэй тул нэг тал мөнгийг авах хүртэл орон сууцыг эзэмших нь хууль бус эзэмшилт биш юм. Мөн Иргэний хууль 40.4-т заасны дагуу шүүхийн хүчин төгөлдөр шийдвэрээр тогтоогдсон үйл баримтын талаар дахин маргах боломжгүй тул хариуцагчийн эсрэг түрээсийн төлбөр болон засварын зардлын талаар дахин дүгнэлт өгөхгүй.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Шүүхийн хүчин төгөлдөр шийдвэрээр тогтоогдсон үйл баримтын талаар дахин маргах боломжгүй (Иргэний хууль 40.4).
• Гэрээ цуцлагдсан тохиолдолд талууд авсан болон өгсөн зүйлээ харилцан буцааж өгөх үүрэгтэй (Иргэний хууль 205.1).
• Талууд авсан болон өгсөн зүйлээ биет байдлаар, нэгэн зэрэг гүйцэтгэх үүрэгтэй тул нэг тал нөгөө талынхаа үүргээ биелүүлэх хүртэл орон сууцыг эзэмших нь үндэслэлгүй хөрөнгөжилт биш (Иргэний хууль 205.7, 209.1).