Үйл явдал
Төрийн албаны тухай хууль болон Эрүүл мэндийн тухай хуулийн заалтыг хувийн хэвшлийн байгууллагад хамааруулах эсэх тухай маргаан үүстэв. Нэхэмжлэгч нь эрүүл мэндийн салбарт 39 жил ажилласан тул өндөр насны тэтгэвэрт гарахад олгодог нэг удаагийн буцалтгүй тусламж авах эрхтэй гэж үзэн, хариуцагч эмнэлэгээс мөнгө нэхэмжлэв.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Төрийн өмчийн эрүүл мэндийн байгууллагад ажилласан хугацаа нь Эрүүл мэндийн тухай хууль 29.2-т заасан шаардлагыг хангаж байгаа тул хариуцагч эмнэлгээс нэг удаагийн буцалтгүй тусламж олгох ёстой гэж үзэв.
- Хариуцагч: Хариуцагч нь хувийн хэвшлийн статустай байгууллага тул Төрийн албаны тухай хууль болон холбогдох журмын дагуу төрийн албан хаагчдад олгодог тэтгэмж хариуцагч байгууллагаас олгох боломжгүй гэж үзэв.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэсэн бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Хариуцагч нь хувийн хэвшлийн статустай байгууллага тул Төрийн албаны тухай хууль болон холбогдох журмын дагуу төрийн албан хаагчдад олгодог тэтгэмж хариуцагч байгууллагаас олгох боломжгүй, учир нь Төрийн албаны тухай хууль нь зөвхөн төрийн албан хаагчдад хамаарах заалттай юм.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Төрийн албаны тухай хууль 60.1-ийн дагуу төрийн албан хаагчид олгох тэтгэмж нь төрийн албаны ажилтнуудад хамаарах тул хувийн хэвшлийн байгууллагаас түүнийг шаардах эрхгүй гэж дүгнэв.
- Эрүүл мэндийн тухай хууль 29.2-т заасан тэтгэмж олгох шалгуур нөхцөлийг Төрийн албаны тухай хуульд заасан журмын дагуу тогтооно тул хувийн хэвшлийн байгууллагад энэ заалт хамаарахгүй гэж дүгнэв.
- Төрийн албаны тухай хууль болон холбогдох журмын дагуу төрийн албанаас чөлөөлөгдсөн хүнд нэг удаагийн буцалтгүй тусламж олгох боломжгүй тул хариуцагч ХХК-аас түүнийг шаардах үндэслэлгүй гэж дүгнэв.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух