Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Зээлийн гэрээний үүргийг гүйцэтгүүлж, батлан даагчаас нөхөх хариуцлага шаардах эрхтэй эсэх тухай маргаан. Банк (нэхэмжлэгч) нь зээлдэгч болон батлан даагч хоёрын дунд зээлийн гэрээний дагуу төлбөр шаардах ёстой гэж үзэн, хариуцагч компани болон батлан даагч хоёрыг хамтран хариуцагч болгон нэхэмжлэв. Хариуцагч компани нь зээлийн зарим заалтыг хүчин төгөлдөр бус гэж үзэн, банкны суутгасан мөнгөний зардлыг буцаан авах сөрөг нэхэмжлэл гаргасан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Зээлийн гэрээний дагуу үндсэн зээл болон хүүгийн төлбөр, мөн батлан даагчаас хамтран хариуцагчдын хувиар мөнгөн хөрөнгө шаардах ёстой.
• Хариуцагч: Зээлийн гэрээний зарим заалт хүчин төгөлдөр бус тул сөрөг нэхэмжлэл гаргаж, банкны суутгасан зардлыг буцаан авах ёстой.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгож, батлан даагчаас шаардах эрхгүй гэж дүгнэсэн тулд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, батлан даагчаас шаардах эрхтэй гэж тогтоов. Банк нь батлан даагчаас нэхэмжлэлийн шаардлагаасаа татгалзсан тул батлан даагчаас нөхөх хариуцлагын хүрээнд болон хамтран хариуцагчийн хувиар мөнгөн хөрөнгө шаардах эрхээ алдсан гэж үзэх үндэслэл байхгүй, учир нь батлан даагч нь зээлийн гэрээний дагуу үүрэг гүйцэтгэгчийн өмнө нөхөх хариуцлага хүлээсэн байсан тул банк нь батлан даагчаас шаардах эрхтэй.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Банк нь батлан даагчаас нэхэмжлэлийн шаардлагаасаа татгалзсан тул батлан даагчаас нөхөх хариуцлагын хүрээнд болон хамтран хариуцагчийн хувиар мөнгөн хөрөнгө шаардах эрхээ алдсан гэж үзэх үндэслэл байхгүй (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 26.2, 106.5).
• Батлан даагч нь зээлийн гэрээний дагуу үүрэг гүйцэтгэгчийн өмнө нөхөх хариуцлага хүлээсэн тул банк нь батлан даагчаас шаардах эрхтэй (Иргэний хууль 460.1, 460.2).
• Зээлдэгч нь үндсэн зээл болон хүүгийн төлбөр төлөхгүй байсан тул зээлийн гэрээний дагуу төлбөр төлөх үүрэг хүлээсэн (Иргэний хууль 451.1).