ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь хариуцагчаас зээлийн гэрээний дагуу 12,229,000 төгрөгийг гаргуулах шаардлага гаргасан. Хариуцагч нь нэхэмжлэлийн шаардлагыг хүлээн зөвшөөрөөгүй, өмнө нь илүү төлсөн, авлагатай гэж тайлбарласан. АНХАН ШАТ: Иргэний хуулийн 281 дүгээр зүйлийг баримтлан хариуцагчаас 12,229,000 төгрөгийг гаргуулж нэхэмжлэгчид олгож, улсын тэмдэгтийн хураамжийг шийдвэрлэсэн. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагч нь анхан шатны шүүх хуулийг буруу тайлбарласан, хэргийг буруу дүгнэсэн гэх үндэслэлээр давж заалдах гомдол гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх нь талуудын хооронд Иргэний хуулийн 281 дүгээр зүйлд заасан зээлийн гэрээний харилцаа үүссэн гэж дүгнэсэн. Хариуцагч нь нэхэмжлэлийн шаардлагыг нотлох баримт гаргаж өгөөгүй тул давж заалдах гомдлыг хангахгүй орхиж, анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн. ҮНДЭСЛЭЛ: Талууд 2015 оны 11 дүгээр сараас 2019 оны 06 дугаар сарын 21-ний өдөр хүртэлх хугацаанд хийсэн зээлийн харилцааны үүрэг болон 2019 оны 06 дугаар сарын 26-ны өдрийн тооцооны үр дүн талаар маргасан. Анхан шатны шүүх банкны хуулгыг үндэслэн хариуцагч нь нийт 175,787,500 төгрөгийг зээлж, 163,887,500 төгрөгийг төлж, 11,900,000 төгрөгийн үндсэн зээлийн үлдэгдэлтэй байсныг тогтоосон. Хариуцагч нь өөрийн тайлбар болон шаардлагыг нотлох баримт гаргаж өгөөгүй тул анхан шатны шүүхийн шийдвэр хууль ёсны бөгөөд үндэслэл бүхий байна гэж үзсэн.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух