ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: “А ” ХХК нь Ж.Б-гөөс зуучлалын хөлс болон алданги гаргуулахаар нэхэмжилжээ. Нэхэмжлэгч нь 2019 оны 08 дугаар сарын 28-ны өдөр байгуулсан зуучлалын гэрээний дагуу Ж.Б-гийн орон сууцыг худалдан авагчтай холбож өгсөн гэж үзэж, гэрээний 4.1-д заасан 2.2 хувийн хөлс болон 8.3-д заасан алданги шаардсан. Хариуцагч нь гэрээнд эхлэх, дуусах хугацаа тодорхойгүй, өмнө нь худалдан авагчтай тохиролцсон байсан, зуучлагчийн үйлдлээс болж гэрээ цуцлагдсан гэх зэрэг үндэслэлээр нэхэмжлэлийн шаардлагыг эс зөвшөөрсөн.
АНХАН ШАТ: Шүүх нь Иргэний хуулийн 410 дугаар зүйлийн 410.1, 232 дугаар зүйлийн 232.6-г үндэслэн хариуцагч Ж.Б-гөөс 924 000 төгрөгийн зуучлалын хөлс, 166 320 төгрөгийн алданги, нийт 1 090 320 төгрөгийг нэхэмжлэгч “А ” ХХК-д гаргуулж, улсын тэмдэгтийн хураамжийн зардлыг мөн хариуцагчаас гаргуулж шийдвэрлэжээ. Зуучлалын гэрээний үүргийг биелүүлсэн, гэрээ хүчин төгөлдөр гэж дүгнэсэн.
ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Хариуцагч анхан шатны шүүх нотлох баримтыг буруу үнэлж, гэрээний үйлчлэл, зуучлалын үйл ажиллагааны талаарх дүгнэлт алдаатай хийсэн хэмээн гомдол гаргасан.
ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хууль ёсны бөгөөд үндэслэл бүхий гэж үзсэн. Талуудын хооронд Иргэний хуулийн 410 дүгээр зүйлийн 410.1-д заасан зуучлалын гэрээний харилцаа үүссэн, гэрээ хүчин төгөлдөр болох нь тогтоогдсон. Худалдан авагчийн мэдүүлэг, худалдан авах санал зэрэг баримтууд нь “А ” ХХК зуучлалын үйл ажиллагаа явуулсныг нотолж байв. Хариуцагч нь гэрээ байгуулахаас өмнө худалдан авагчтай урьдчилан тохиролцсон гэх тайлбараа баримтаар нотлоогүй. Шүүх нь гэрээний бодит үнийг 42 000 000 төгрөгөөр тогтоож, гэрээнд заасан 2.2 хувийн хөлс болон алдангийг хуульд нийцүүлэн тооцож шийдвэрлэсэн. Гэрээний хугацааг гэрээний удиртгал хэсэгт бичсэн байх тул гэрээний үйлчлэх хугацааг үгүйсгэх нөхцөл байхгүй гэж үзэж, анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээжээ.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух