Үйл явдал
Нийгмийн даатгалын шимтгэлийн алданги тооцох эрх зүйн үндэслэл ба түүнийг тооцох журмын талаарх маргаан. Ажил олгогч компани ажилтны хөдөлмөрийн хөлс, түүнтэй адилтгах орлого олгох бүртээ нийгмийн даатгалын шимтгэлийг тогтоосон хугацаанд төлөөгүй тул үндсэн өр болон алданги нэхэмжлэв.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Ажил олгогч нь шимтгэлийг хугацаандаа төлөх үүрэг зөрчсөн тул үндсэн өр болон хугацаа хэтрүүлсэн хоног тутам 0.3 хувиар алданги тооцож, гаргуулна гэж шаардсан.
- Хариуцагч: Нийгмийн даатгалын шимтгэлийн үндсэн өр мөн болохыг хүлээн зөвшөөрөх боловч алданги тооцох акт үйлдээгүй тул алданги төлөх үндэслэлгүй гэж маргав.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх ажил олгогчийн шаардлагыг бүрэн хүлээн зөвшөөрч, үндсэн өр болон алдангийг гаргуулж шийдвэрлэсэн. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг өөрчилж, үндсэн өр мөн боловч алдангийг хэрэгсэхгүй болгосон тул анхан шатны шийдвэрт өөрчлөлт оруулсан. Учир нь нийгмийн даатгалын байгууллага нь алдангийг шаардахдаа хуулиар тогтоосон албан ёсны акт эсвэл шийдвэр гаргах ёстой байсан тул актгүйгээр алданги шаардах эрх үүсэхгүй.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Ажил олгогч нь даатгуулагчийн төлбөл зохих нийгмийн даатгалын шимтгэлийг тогтоосон хугацаанд суутгаж, сангийн дансанд шилжүүлэх үүрэгтэй байсан тул үндсэн өр үүссэн (Нийгмийн даатгалын тухай хууль 16.1, 17.1).
- Нийгмийн даатгалын байгууллага нь алдангийг шаардахдаа нийгмийн даатгалын байцаагчаас тавьсан акт эсвэл шийдвэрийг үндэслэн шаардах ёстой тул актгүйгээр алданги шаардах эрх үүсэхгүй (Нийгмийн даатгалын тухай хууль 25.1.5).
- Алданги нь үүргийг хугацаанд нь гүйцэтгээгүйн төлөө хүлээх хариуцлагын нэг төрөл тул түүнийг тооцох журмыг хуулиар нарийвчлан заасан байх ёстой (Нийгмийн даатгалын тухай хууль 25.1.3).