Үйл явдал
Ажил олгогч болон ажилтан хоёрын хоорондох ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлсний нөхөн олговор авах маргаан. Ажилтан нь өмнө нь шүүхийн шийдвэрээр ажилдаа эгүүлэн тогтоогдсон боловч ажил олгогч нь түүнийг ажилгүй байсан хугацааны цалин олгохгүй байхаар маргаан үүсгэсэн байна.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Ажил олгогч нь ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлсийг олгохгүй байгаа тул түүнийг ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлс гаргуулах ёстой гэж үзэж байна.
- Хариуцагч: Ажилтан нь ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлсийг өмнө нь нэхэмжилж байгаагүй тул олгох боломжгүй гэж маргасан байна.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэсэн бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн. Нэхэмжлэхч нь нэхэмжлэлийн шаардлагын үндэслэлийг нотлоогүй тул шүүх хэрэгт авагдсан баримтын хэмжээнд эрх зүйн маргааныг хянан шийдвэрлэсэн нь зүйтэй гэж дүгнэв.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Нэхэмжлэхч нь өөрийн нэхэмжлэлийн шаардлагын үндэслэлийг нотлоогүй тул шүүх хэрэгт авагдсан баримтын хэмжээнд эрх зүйн маргааныг хянан шийдвэрлэсэн нь зүйтэй (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 25.2.2, 38.1).
- Ажил олгогч нь ажилтан ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлс олгохгүй байх нь Хөлдөлмөрийн тухай хууль 129.1, 129.3-т заасан зохицуулалттай нийцэж байгаа тул нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон нь зөв (Хөлдөлмөрийн хууль 129.1, 129.3).
- Нэхэмжлэхч нь ажилгүй байсан хугацааны цалин хөлсийг нэхэмжлэлийн үндэслэл болгох нотлох баримт гаргаж өгөөгүй тул анхан шатны шүүхийн шийдвэр хэвээр үлдэх ёстой (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 116.2).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух