Үйл явдал
Эмч эмнэлгийн ажилтанд олгодог нэг удаагийн мөнгөн тусламжийг төлөх эрх зүйн маргаан үүстэй. Нэхэмжлэгч нь тэтгэвэрт гарсны дараа ажиллаж байсан тул нэг удаагийн тусламж авах эрхтэй гэж үзсэн боловч хариуцагч байгууллага нь түүнийг өөрийн хүсэлтээр тэтгэвэрт гарсан гэж үзэн тухайн үед мөнгөн тусламж олгосон гэж үзжээ.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Тэтгэвэрт гарах тушаал нь хүний нөөцийн ажилтны шаардлагаар, үндэслэлгүй гарсан тул тэрээр ажиллаж байсан бөгөөд энэ нь эрх ашгийг зөрчсөн, тиймээс нэг удаагийн мөнгөн тусламж олгох ёстой гэж маргасан.
- Хариуцагч: Нэхэмжлэгч нь өөрийн хүсэлтээр тэтгэвэрт гарч, тухайн үед мөнгөн тусламж авсан тул дахин олгох үндэслэлгүй гэж үзсэн.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Нэхэмжлэгч нь давж заалдах шатанд шинэ нотлох баримт, нэхэмжлэлийн хүрээ нэмэгдүүлсэн тул Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх эрхгүй, учир нь анхан шатны шатанд хэлэлцэгдээгүй шинэ баримтыг үнэлэх боломжгүй юм (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 161.4).
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Нэхэмжлэгч нь тэтгэвэрт гарах хүсэлтээ өөрөө бичиж, мөнгөн тусламж авсан тул нэмэлт тусламж авах үндэслэлгүй байна.
- Давж заалдах шатны шүүх нь анхан шатны шатанд хэлэлцэгдээгүй шинэ нотлох баримтыг үнэлэх эрхгүй тул анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээх ёстой (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 167.1.1, 167.4).
- Нэхэмжлэгч нь нэхэмжлэлийн хүрээ, хязгаараас хэтэрсэн шинэ мэдээлэл өгсөн тул түүнийг хянах эрхгүй юм (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 167.4).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух