Сонгинохайрхан дүүргийн Иргэний хэргийн анхан шатны шүүхийн Шийдвэр

Үйл явдал

Зээлийн маргаан — зээлдэгч болон барьцаа хөрөнгийн эзэн хоёрын хоорондох зээлийн гэрээний үүргийг хариуцагчаар татаж шаардах. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчтай зээлийн гэрээ байгуулсан боловч зээлийн үндсэн мөнгөн дүнг хариуцагчийн өмч хөрөнгөөс гаргах шаардлага гаргасан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нь зээлийн гэрээний дагуу үүрэг хүлээсэн тул зээлийн үндсэн мөнгөн дүн болон хүүг барьцаалсан хөрөнгийг ашиглан гаргуулж өгөх ёстой гэж үзсэн.
• Хариуцагч: Зээлийн үндсэн мөнгөн дүнг өөрийн биеэр хүлээн авч байгаагүй тул зээлийн гэрээний үүргийг биш, зөвхөн барьцааны гэрээний хүрээнд хариуцах ёстой гэж үзсэн.

Шийдвэр ба үндэслэл

Нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгох шийдвэр гаргасан. Нэхэмжлэгч нь зээлийн үндсэн мөнгөний 15 сая төгрөгийг хариуцагчид шилжүүлсэн болох нь нотлогдоогүй тул зээлийн гэрээний үүрэг хариуцагчид холбогдохгүй, учир нь Иргэний хууль 281.1-д зааснаар зээлдэгч нь мөнгө шилжүүлсэн байх ёстой бөгөөд мөн Иргэний хууль 196.1.1-д зааснаар эд хөрөнгийг шилжүүлснээр гэрээ байгуулахад тооцдог байна. Хариуцагч нь зээлийн үндсэн мөнгийг хүлээн авсан болох нь нотлогдоогүй тул зээлийн гэрээний хамтран үүрэг гүйцэтгэгч болох нь тогтоогдоогүй, учир нь Иргэний хууль 242.1-д зааснаар хамтран үүрэг гүйцэтгэгч байхын тулд үүрэг гүйцэтгэх эрхтэй байх ёстой. Барьцааны гэрээ хүчин төгөлдөр байсан ч үндсэн зээлийн гэрээний үүрэг хариуцагчид холбогдохгүй тул барьцаагаар үүрэгийг хангуулах шаардлага үндэслэлгүй байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Зээлийн гэрээний үндсэн мөнгийг хариуцагчид шилжүүлсэн болох нь нотлогдоогүй тул хариуцагч нь зээлийн гэрээний хамтран үүрэг гүйцэтгэгч болохгүй (Иргэний хууль 281.1, 196.1.1).
• Үндсэн зээлийн гэрээний үүрэг хариуцагчид холбогдохгүй тул барьцааны гэрээгээр үүрэг хангуулах боломжгүй (Иргэний хууль 242.1).