Үйл явдал
Хөдөлмөрийн маргаан — сургалтын зардлыг нөхөн төлүүлэх, тогтвортой ажиллах гэрээний үүргийг зөрчсөн тухай. Ажил олгогч тал ажилтныг гадаадад сургахаар санхүүгийн дэмжлэг үзүүлж, сургалтын дараа 10 жилийн хугацаанд ажиллах тогтвортой ажиллах гэрээ байгуулсан боловч ажилтан гэрээний хугацаа дуусахаас өмнө өөрийн хүсэлтээр ажлаас гарсан тул сургалтын зардлыг нэхэмжилсэн.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Ажилтан гэрээний дагуу сургалтын зардал болон түүний хүүг нэхэмжлэх эрхтэй.
- Хариуцагч: Ажил олгогч тал намайг албан тушаалаас буулгах, сэтгэл зүйн дарамт учруулах зэргээр ажиллах нөхцөлийг дордуулсан тул ажлаас гарсан. Мөн тогтвортой ажиллах гэрээний хугацаа 10 жил гэж заасан нь хууль бус.
Шийдвэр ба үндэслэл
Шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагын зарим хэсгийг хэрэгсэхгүй болгож, сургалтын зардлын хувь тэнцүүлэн төлөх шийдвэр гаргасан.
- Ажилтан суралцаж ирсэн тул ажилласан хугацааг сургалтын зардалд тооцохгүй байх нь үндэслэлгүй, учир нь ажилтан суралцаж ирсэн тул ажилласан хугацааг ажилласан хугацаанд нь хувь тэнцүүлэн тооцох ёстой (Хөдөлмөрийн тухай хууль 73.4).
- Гадаад суралцагч ажилтантай байгуулсан тогтвортой ажиллах гэрээ нь талуудын харилцан тохиролцоо тул хууль бус гэж үзэх үндэслэлгүй, учир нь гэрээг байгуулахдаа хэн аль нь хүлээн зөвшөөрсэн байна (Хөдөлмөрийн тухай хууль 73.1, 73.3).
- Нэхэмжлэгч нь сургалтын зардалд хүү нэмж шаардах нь үндэслэлгүй, учир нь сургалтын гэрээний дагуу хүү шаардах нь хуульд нийцэхгүй байна.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Ажил олгогч өөрийн зардлаар ажилтныг сургах, мэргэжил дээшлүүлэхээр ажилтантай сургалтын нэмэлт нөхцөлийг харилцан тохиролцож хөдөлмөрийн гэрээнд тусгах, эсхүл дагалдах гэрээ байгуулж болно (Хөдөлмөрийн тухай хууль 73.1).
- Ажилтан ажиллах хугацаанд жирэмсний амралт, чөлөөтэй байсан хугацааг ажилласан хугацаанд оруулахгүй гэж тооцох нь үндэслэлгүй (Хөлдөлмөрийн тухай хууль 73.3).
- Ажилтан ажиллахгүй байсан хугацаанд ногдох сургалтын зардлыг хувь тэнцүүлж ажил олгогчид нөхөн төлөх ёстой (Хөдөлмөрийн тухай хууль 73.4).