Үйл явдал
Сургалтын зардлыг нөхөн төлүүлэх болон тогтвортой ажиллах гэрээний үүрэг биелүүлээгүй тухай маргаан. Ажил олгогч тал ажилтныг гадаадад сургахаар санхүүгийн дэмжлэг үзүүлж, сургалтын дараа тогтвортой ажиллах гэрээ байгуулсан боловч ажилтан гэрээний хугацаа дуусахаас өмнө өөрийн хүсэлтээр ажлаас гарсан тул сургалтын зардлыг нэхэмжилсэн.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Ажилтан гэрээний дагуу сургалтын зардал болон түүний хүүг нэхэмжлэх эрхтэй.
- Хариуцагч: Гэрээний нөхцөл нь хууль бус, мөн сургалтын зардлыг төлөх хугацаа өнгөрсөн тул төлөх үүрэггүй.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх сургалтын зардлын зарим хэсгийг нөхөн төлүүлэхээр шийдсэн бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, ажилласан хугацааг харгалзан сургалтын зардлыг тооцох ёстой гэж дүгнэв. Ажилтан ажилласан хугацааг ажилласан хугацаанд нь хувь тэнцүүлэн тооцох ёстой, учир нь ажилтан ажилласан хугацаа нь хөдөлмөр эрхлэлтийн харилцаа цуцлагдаагүй, хүчин төгөлдөр байсан тул сургалтын зардлаас зохих суутгалыг хийх ёстой.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Талууд гэрээ байгуулах үед хүчин төгөлдөр мөрдөгдөж байсан хууль хэрэглэгдэхгүй, учир нь гэрээний тохиролцоо нь талуудын хүсэл зоригийн илэрхийлэл тул Иргэний хууль 189.1, 186.1-ийн дагуу зохицуулагдана.
- Ажилтан ажиллах хугацаанд жирэмсний амралт, чөлөөтэй байсан хугацааг ажилласан хугацаанд оруулахгүй гэж тооцох нь үндэслэлгүй, учир нь тухайн байгууллагад ажилласан хугацаа нь хөдөлмөр эрхлэлтийн харилцаа цуцлагдаагүй, хүчин төгөлдөр байсан тул ажилласан хугацаагаар тодорхойлогдоно.
- Ажилтан ажиллахгүй байсан хугацааг ажилласан хугацаанд оруулахгүй гэж тооцох нь үндэслэлгүй, учир нь ажилтан ажилласан хугацааны хувь тэнцүүлэн тооцох ёстой.
