Үйл явдал
Банкны зээлийн гэрээ цуцлах болон барьцаа хөрөнгийг албадан худалдаалах тухай маргаан. Зээлдэгч компани нь банкны зээлийн үндсэн төлбөр болон хүүгийн төлбөрийг хуваарийн дагуу төлж барагдуулсангүй тул банк нь зээлийн гэрээг цуцлан, барьцаалсан үл хөдлөх эд хөрөнгийг албадан худалдаалах шаардлага гаргасан.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Зээлдэгч нь зээлийн гэрээний үүргээ зөрчиж, төлбөр төлөхгүй байгаа тул зээлийн гэрээг цуцалж, барьцаа хөрөнгийг албадан худалдаалах шаардлагатай гэсэн.
- Хариуцагч: Цар тахлын улмаас бизнесийн үйл ажиллагаа хүндрэлтэй тул зээлийн хүү болон нэмэгдүүлсэн хүүг тохиролцож, төлбөрийн график гаргах саналтай байна гэсэн.
Шийдвэр ба үндэслэл
Зээлдэгч компани нь зээлийн гэрээгээр хүлээсэн үүргээ зохих ёсоор гүйцэтгэхгүй байгаа тул банкны зүгээс зээлийн гэрээг цуцлах үндэслэлтэй байна (Иргэний хууль 225.1, 225.2). Хариуцагч иргэд нь барьцааны гэрээгээр барьцаалсан үл хөдлөх эд хөрөнгийг хариуцагч компани үүргээ гүйцэтгэхгүй бол албадан худалдаалах ёстой, учир нь барьцааны гэрээ нь хүчин төгөлдөр хэлцэл юм (Иргэний хууль 175.1). Нэхэмжлэгч нь нотариатын зардлыг нэхэмжилсэн боловч тухайн зардлыг төлсөн тухай баримт ирүүлээгүй тул уг зардлыг нэхэмжлэх нь үндэслэлгүй байна (Иргэний хууль 227.3).
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Зээлдэгч нь зээлийн төлбөрийг хуваарийн дагуу төлж барагдуулсангүй тул банкны зүгээс зээлийн гэрээг цуцлах үндэслэлтэй (Иргэний хууль 225.1, 225.2).
- Зээлдэгч үүргээ гүйцэтгэхгүй бол барьцаалсан үл хөдлөх эд хөрөнгийг албадан худалдаалах эрхтэй (Иргэний хууль 175.1).
- Үүргээ гүйцэтгүүлэгчээс гарсан зардлыг хохиролд тооцохын тулд тухайн зардлыг төлсөн баримт байх ёстой (Иргэний хууль 227.3).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух