Үйл явдал
Төрийн албан тушаалтны хөдөлмөрлөх харилцаа болон ажилд эгүүлэн тогтоох эрх зүйн статустай холбоотой маргаан үүстэй. Нэхэмжлэгч ажилгүй байсан хугацааны олговор болон ажилд эгүүлэн тогтоох тухай шийдвэрийг хүйсгэх, цалин хөлсийг тооцох тухай захиргааны тогтоолыг хүчингүй болгохыг шаардсан байна. Хариуцагч байгууллага нь нэхэмжлэгчийг ажилд эгүүлэн тогтоох тухай шийдвэр гаргах эрхгүй, мөн нэхэмжлэлийн шаардлага тодорхойгүй гэж үзсэн байна.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Ажилд эгүүлэн тогтоох тухай шийдвэрийг хүчингүй болгох, ажилгүй байсан хугацааны дундаж цалин хөлсөөр тооцож олговор олгохыг шаардсан.
- Хариуцагч (захиргааны байгууллага): Нэхэмжлэгчийн өмнөх албан тушаал нь төрийн жинхэнэ албан тушаалд хамаарахгүй, мөн ажилд эгүүлэн тогтоох тухай шийдвэр гаргах эрх нь сайданд хамааралтай тул шүүхээр хянах эрхгүй гэж үзсэн.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг ханган, тогтоолыг хүчингүй болгож, олговор олгохыг шийдсэн ч давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хүчингүй болгож, хэргийг дахин хэлэлцүүлэхээр буцаасан. Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн үндэслэл, шаардлагыг тодорхой бус, биелэгдэх боломжгүй байдлаар шийдвэрлэсэн тул шүүхийн шийдвэр хууль ёсны бөгөөд үндэслэл бүхий болж чадаагүй байна.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Нэхэмжлэлийн шаардлага тодорхой бус, биелэгдэх боломжгүй байсан тул шүүх шийдвэр гаргах боломжгүй гэж дүгнэв (Захиргааны хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 52.2.4, 52.5.1, 52.5.2).
- Ажилд эгүүлэн тогтоох тухай асуудлыг шийдвэрлэх нь гуравдагч этгээд оролцох нөхцөл бүрдсэн байж болзошгүй тул түүнийг оролцуулах нь зүйтэй гэж үзэв (Захиргааны хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 22.1).
- Анхан шатны шүүх ажилгүй байсан хугацааны олговорыг тооцохдоо дундаж цалин хөлсийг хэрхэн, хэзээгээс хэзээ хүртэл тооцох нь тодорхойгүй байсан тул Хөдөлмөрийн тухай хууль 69.1-тэй нийцэхгүй байна.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух