Шүүхийн тогтоол #10458

ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Нэхэмжлэгч нь хариуцагчид бараа захиалж, урьдчилгаа төлбөрт 61,500,000 төгрөг шилжүүлсэн боловч бараагаа аваагүй тул уг мөнгийг буцаан гаргуулахаар нэхэмжилсэн. Хариуцагч нь нэхэмжлэгчийн хүсэлтээр тухайн мөнгийг гуравдагч этгээд рүү шилжүүлэн туслалцаа үзүүлсэн, өөрөө хувьдаа ашиглаагүй, барааны захиалга огт хийгээгүй гэж маргасан. АНХАН ШАТ: Хариуцагч нь нэхэмжлэгчийн шилжүүлсэн мөнгөөр үндэслэлгүй хөрөнгөжсөн гэж үзэн, Иргэний хуулийн 492 дугаар зүйлийн 492.1.1-д заасныг баримтлан нэхэмжлэлийг хангаж, 61,500,000 төгрөгийг гаргуулан нэхэмжлэгч талд олгов. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээж, хариуцагчийн давж заалдах гомдлыг хангахгүй орхив. ХЯНАЛТЫН ШАТ: Анхан болон давж заалдах шатны шүүх хэргийн бодит байдлыг тогтоохгүй, зохигчдын хоорондын эрх зүйн харилцааг зөв тодорхойлохгүй, хуулийг буруу тайлбарлаж хэрэглэсэн гэх хариуцагчийн гомдлыг үндэслэлтэй гэж үзэв. ҮНДЭСЛЭЛ: Хоёр шатны шүүх хэргийн бодит байдлыг хангалттай тогтоогоогүй, талуудын хооронд үүссэн эрх зүйн харилцааг (худалдах-худалдан авах, зуучлал, даалгавар, илгээмж г.м.) зөв тодорхойлоогүй, улмаар Иргэний хуулийн 492 дугаар зүйлийн 492.1.1-ийн хэрэглээнд алдаа гаргасан нь шүүхийн шийдвэр, магадлалыг хууль ёсны бөгөөд үндэслэл бүхий байх шаардлагад нийцүүлээгүй байна. Иймд хэргийг дахин хэлэлцүүлэхээр анхан шатны шүүхэд буцаав.