Үйл явдал
Худалдах-худалдан авах гэрээний харилцаа болон баталгааны үүрэг гүйцэтгэх тухай маргаан. Нэхэмжлэгч нь нэгэн хуулийн этгээдийн нэрээр үйл ажиллагаа явуулдаг байсан бөгөөд хариуцагч нь тухайн хуулийн этгээдийн хэрэгцээнд зориулж бараа авсан төлбөрийг өөрөө төлөх баталгаа гаргаж өгсөн байна. Хариуцагч нь барааг компанид зориулж авсан тул төлбөрийг компани нь төлөх ёстой гэж маргасан юм.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нь тооцоо нийлсэн акт болон баталгааны дагуу үлдэгдэл төлбөрийг төлөх үүрэг хүлээсэн тул мөнгө гаргуулна гэж шаардсан.
- Хариуцагч: Барааг компанид зориулж авсан тул гэрээний харилцаа компанитай байх ёстой, мөн нэхэмжлэгч нь хувь хүн учраас эрх зүйн харилцаанд оролцох эрхгүй гэж маргасан.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх хариуцагчийг төлбөр төлөх үүрэг хүлээсэн гэж үзэн нэхэмжлэлийг хангасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Учир нь тооцоо нийлсэн акт дээрх нэршил нь хуулийн этгээдийг бус нэхэмжлэгчийн эрхлэн явуулж байсан худалдааны газрыг илэрхийлж байгаа тул нэхэмжлэгчтэй худалдах-худалдан авах гэрээний харилцаа үүссэн гэж үзсэн; хариуцагч нь төлбөр төлөх үүргээ өөрөө хүлээхээр баталгаа гаргасан тул баталгааны шинжтэй үүрэг үүссэн гэж дүгнэсэн.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Тооцоо нийлсэн акт дээрх нэршил нь хуулийн этгээдийг бус, нэхэмжлэгчийн эрхлэн явуулж байсан үйл ажиллагааны газрын нэрийг илэрхийлж байгаа тул нэхэмжлэгчтэй худалдах-худалдан авах гэрээний харилцаа үүссэн гэж үзэв (Иргэний хууль 243.1).
- Хариуцагч нь төлбөр төлөхөө баталгаа гаргаж өгсөн нь үүрэг гүйцэтгэгчээс шаардахгүйгээр баталгаа гаргагчаас шууд шаардах эрх үүсгэсэн тул баталгааны шинжтэй үүрэг үүссэн гэж дүгнэв (Иргэний хууль 234.1, 234.4).
- Хариуцагч нь хувь хүний хувьдаа гэрээ байгуулсан бус, бусдын худалдан авсан барааны үнийг төлөх баталгаа гаргасан тул хувь хүний хариуцлага хүлээх үүрэг үүссэн гэж үзэв.