Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Зээлийн гэрээний харилцааны хүрээнд нэхэмжлэгч нь хариуцагчийн өмнөөс орон сууцны түрээсийн төлбөрийг төлсөн гэх үндэслэлээр мөнгийг гаргуулж авах иргэний маргаан үүссэн. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчид зээлүүлсэн мөнгөний хүүг нөхөх зорилгоор түрээсийн төлбөрийг өөрийн зардлаар төлсөн гэж үзэв. Харин хариуцагч нь түрээсийн төлбөр төлөхээр тохиролцоогүй, харин зээлийн хүүг орон сууцанд амьдарснаар нөхөхөөр харилцан тохиролцсон гэж маргасан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хариуцагчийн хүсэлтийн дагуу түрээсийн төлбөрийг өөрийн мөнгөөр төлсөн тул ойролцоогоор 57 сая төгрөгийг гаргуулна гэж үзэв.
• Хариуцагч: Түрээсийн төлбөр төлөх ямар нэгэн тохиролцоо байсангүй, зөвхөн зээлийн хүүнд нь байр түрээслүүлнэ гэж тохиролцсон тул нэхэмжлэлийг хүлээн зөвшөөрөхгүй байна гэв.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэсэн бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Учир нь нэхэмжлэгч нь хариуцагчийн өмнөөс түрээсийн төлбөрийг төлсөн гэх нөхцөл байдлыг нотлох баримт бүрэн тогтоогдоогүй тул хариуцагч үндэслэлгүй хөрөнгөжсөн гэж үзэх үндэслэлгүй байна. Мөн талууд өмнө нь зээлийн маргааныг эвлэрлийн журмаар шийдвэрлэж, тухайн үед түрээсийн төлбөрт холбоотой асуудлаар ямар нэгэн маргаан гаргаагүй байсан тул зээлийн гэрээний харилцаа дуусгавар болсон гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Нэхэмжлэлийн шаардлага болон түүнийг үндэслэж буй үйл баримтыг нотлох үүрэг нь нэхэмжлэгч хүлээх тул хариуцагчийн өмнөөс түрээсийн төлбөр төлсөн гэх баримт тогтоогдоогүй тул шаардлага үндэслэлгүй гэж дүгнэв (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 25.2.2, 38.1).
• Талууд зээлийн гэрээний холбоотой маргааныг эвлэрлийн журмаар шийдвэрлэж, нэхэмжлэгч аливаа татгалзал гаргаагүй тул зээлийн гэрээний хүрээнд төлөгдсөн төлбөрийн хэмжээг дахин тодорхойлох шаардлагагүй (Иргэний хууль 492.1.1).
• Хариуцагч нь орон сууцанд амьдарсан боловч уг орон сууцын хөлсийг нэхэмжлэгч өөрийн зардлаар төлсөн гэх баримт байхгүй тул хариуцагч үндэслэлгүй хөрөнгөжсөн гэж үзэх үндэслэлгүй байна.