Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Зээлийн гэрээ байгуулагдсан эсэх болон зээлийн хүү шаардах эрх нь маргаан болсон. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчийн гуйлтаар хэрэглээний болон бусад зориулалттай мөнгөн дүнгүүдийг олон удаа шилжүүлсэн нь зээлийн харилцаа үүсгэсэн гэж үзэн, үндсэн төлбөр болон хүүг гаргуулж өгөхийг шаарджээ.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Мөнгөний шилжүүлэг нь хариуцагчийн гуйлтаар хийгдсэн тул Иргэний хууль 282.4-т заасны дагуу зээлийн гэрээ байгуулсанд тооцох ёстой, мөн талууд зээлийн тохирлыг баталгаажуулсан баримт байгаа тул үндсэн төлбөр болон хүүг шаардах эрхтэй гэж үзсэн.
• Хариуцагч: Талууд хамтран ажиллаж байсан бөгөөд мөнгө шилжүүлэг нь хамтран хөрөнгө оруулах үйл ажиллагааны хүрээнд хийгдсэн тул зээлийн гэрээ байгуулагдаагүй гэж маргасан.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэсэн бол давж заалдах шат нь үндсэн төлбөрийг гаргуулах шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, хүү шаардах хэсгийг хэрэгсэхгүй болгосон. Учир нь нэхэмжлэгч нь хариуцагчийн өмчлөлд мөнгө шилжүүлсэн бодит баримтыг нотлохгүй байсан тул зээлийн гэрээ байгуулагдсан гэж үзэх үндэслэлгүй байсан ч, талуудын хооронд зээлийн тохирлыг баталгаажуулсан баримт байгаа нь зээлийн үүрэг үүсгэхэд хангалттай тул үндсэн төлбөрийг гаргуулж олгох шийдвэр гаргасан. Харин хүүгийн хувьд хүү тогтоосон гэрээг бичгээр байгуулсан гэж үзэх үндэслэлгүй тул хүү шаардах эрхгүй гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Мөнгө, эд хөрөнгийг зээлдэгчийн өмчлөлд шилжүүлсэн баримт тогтоогдсон тохиолдолд зээлийн гэрээ байгуулсанд тооцох боломжтой (Иргэний хууль 282.4).
• Зээлийн хүүг шаардах эрх үүсэхэд хүү тогтоосон гэрээг бичгээр байгуулсан байх шаардлагатай тул зөвхөн тохиролцооны баримт байгаа нь хүү тогтоох үндэслэл болохгүй (Иргэний хууль 282.3).
• Нэхэмжлэгч нь зээлийн үүрэг үүсгэсэн болох үндэслэл болох мөнгө шилжүүлгийн баримт болон тохиролцооны баримтыг гаргаж ирүүлсэн тул үндсэн төлбөрийг гаргуулж авах эрхтэй (Иргэний хууль 281.1).