Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Ажил олгогчийн нийгмийн даатгалын шимтгэл төлөлгүй байсан үйл ажиллагаанаас үүдэлтэй ажилгүйдлийн тэтгэмж авах эрх хязгаарлагдсан асуудал. Нэхэмжлэгч нь ажиллаж байх хугацаандаа нийгмийн даатгалын шимтгэлийг бүрэн төлсөн боловч хариуцагч тал нь нийгмийн даатгалын шимтгэлийн өртэй байгаа тул даатгалын байгууллага түүнд ажилгүйдлийн тэтгэмж олгохгүй байгаа бөгөөд энэ хохирлыг ажил олгогч хариуцах ёстой гэж үзэн тэтгэмж гаргуулах нэхэмжлэл гаргасан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хариуцагч тал нийгмийн даатгалын шимтгэлийг хугацаанд нь төлөөгүй тул даатгуулагчийн эрх зүйн ашиг сонирхол зөрчигдөж, ажилгүйдлийн тэтгэмж авах боломжгүй болсон тул хохирлыг хариуцагч тал бүрэн төлөх ёстой гэж үзэв.
• Хариуцагч: Ажил олгогч нь нэхэмжлэгчийн хувьд ногдох шимтгэлийг төлсөн тул ажил олгогчийн буруу байхгүй, мөн ажилгүйдлийн тэтгэмжийг нийгмийн даатгалын сангаас олгодог тул хариуцагч тал хариуцахгүй гэж үзэв.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг харгалзан үзэж, хариуцагчийг тэтгэмж төлөхийг шийдвэрлэсэн. Харин давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хүчингүй болгож, нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон. Учир нь хариуцагч тал нэхэмжлэгчийн хувьд ногдох шимтгэлийг төлсөн байна, мөн даатгалын байгууллага нь бусад этгээдийн өр төлбөрөөс шалтгаалж нэхэмжлэгчийн тэтгэмжийг олгохгүй байгаа нь хариуцагчийн буруу үйлдэл биш тул гэм хор учруулсан гэм буруу байхгүй (Иргэний хууль 497.2, 510.1).

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Гэм хор учруулсан гэж үзэхэд гэм буруу болон гэм хор хоорондын шалтгаант холбоо байх ёстой тул ажил олгогч нь нэхэмжлэгчийн хувьд ногдох шимтгэлийг төлсөн байхад даатгалын байгууллага тэтгэмж олгохгүй байгаа нь ажил олгогчийн буруу үйлдэл биш (Иргэний хууль 497.2, 510.1).
• Нийгмийн даатгалын шимтгэлийг ажил олгогч тал төлсөн тохиолдолд тухайн даатгуулагчийн ажилгүйдлийн тэтгэмж авах эрх үүсэх ёстой бөгөөд бусад этгээдийн төлбөр төлөөгүй байдал нь ажил олгогчийн хариуцах үүрэгт нөлөөлөхгүй (Нийгмийн даатгалын ерөнхий хууль 32.2.2).