Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Бэлэглэлийн гэрээг хүчин төгөлдөр бус байх, үл хөдлөх эд хөрөнгийн өмчлөгчөөр тогтоолгох маргаан. Нэхэмжлэгч нь орон сууцны үнийг бусдын өмнөөс бүрэн төлсөн тул өмчлөгч нь өөрөө байх ёстой, харин хариуцагч нартай хийсэн бэлэглэлийн гэрээ нь татвараас зугтах зорилготой халхавчилсан хэлцэл тул хүчин төгөлдөр бус гэж үзэн нэхэмжлэл гаргасан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Орон сууцны төлбөрийг бодит байдал дээр өөрөө төлсөн тул өмчлөх эрх нь нэхэмжлэгчид хамаарах ёстой, бэлэглэлийн гэрээ нь өөр хэлцлийг халхавчлах зорилготой тул хүчин төгөлдөр бус гэж үзэж байна.
• Хариуцагч: Бэлэглэлийн гэрээ нь хариуцагчийн хүсэлтээр хийгдсэн, орон сууцны үнийн зарим хэсгийг нэхэмжлэгч төлсөн боловч энэ нь өөр төлбөр тооцооны хүрээнд хийгдсэн тул гэрээг хүчингүй болгох үндэслэлгүй гэж үзэж байна.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон бөгөөд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Учир нь нэхэмжлэгч нь орон сууцны үнийг төлсөн гэх баримт байгаа ч мөнгийг буцаан гаргуулах шаардлага гаргаагүй, харин шууд өмчлөгчөөр тогтоолгохыг шаардсан тул энэ нь Иргэний хууль 112.1-д заасан өмчлөх эрх шаардах үндэслэлтэй хамааралгүй тул нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон нь зөв, мөн бэлэглэлийн гэрээг хүчин төгөлдөр бус байх хэлцэл гэж үзэхэд халхавчлах зорилготой болох нь нотлогдоогүй тул Иргэний хууль 56.1.3-т заасан үндэслэл хангагдаагүй гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Хэлцлийг хүчин төгөлдөр бус байх эсвэл хүчин төгөлдөр гэж тооцож болох хэлцэлд тооцуулахын тулд тухайн хэлцэл нь өөр хэлцлийг халхавчлах зорилготой болох нь баримтаар нотлогдох ёстой (Иргэний хууль 56.1.3).
• Үл хөдлөх эд хөрөнгийн төлбөрийг төлсөн үндэслэлээр өмчлөгчөөр тогтоолгох шаардлага нь өмчлөх эрх шаардах эрх зүйн үндэслэлтэй хамааралгүй тул Иргэний хууль 112.1-д заасан эрх зүйн зохицуулалттай нийцэхгүй.
• Нэхэмжлэгч нь бусдын өмнөөс төлсөн мөнгөн хөрөнгөө буцаан гаргуулах бус, шууд эд хөрөнгийг авах агуулгаар шаардлага гаргасан тул энэ нь мэтгэлцэх зарчмын хүрээнд нэхэмжлэлийн хүрээг хэтсэнтэй адил үндэслэлгүй шаардлага болсон (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 6.1).