Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Орон сууц захиалгын гэрээний үүрэг биелүүлээгүйгээс үүдэлтэй гэрээний төлбөр буцаан авах болон хохирол барагдуулах маргаан. Захиалагч нь орон сууц захиалах гэрээ байгуулж төлбөр төлсөн боловч хариуцагч гэрээнд заасан хугацаанд орон сууцыг ашиглалтад оруулж хүлээлгэн өгөөгүй тул гэрээнээс татгалзаж, төлсөн мөнгө болон түрээсийн зардал нэхэмжилсэн.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Гэрээний үүрэг биелэгдээгүй тул төлсөн мөнгөө буцаан авах болон орон сууц хөлсөлсний зардлаа хохирол болгон барагдуулах шаардлага гаргасан.
• Хариуцагч: Орон сууцны төлбөрийг буцаан олгохыг зөвшөөрч байгаа ч нэхэмжлэгчийн түрээсийн зардал гэх хохирол баримтаар нотлогдохгүй гэж үзсэн.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх гэрээний төлбөр болон түрээсийн зардлыг хохирол болгон олгосон бол давж заалдах шатны шүүх хариуцагчийн гомдлыг хүлээн авч анхан шатны шийдвэрийг өөрчилсөн. Учир нь нэхэмжлэгч нь бусад этгээдтэй орон сууц хөлсөлсний гэрээ байгуулсан нь хариуцагчийн гэрээний үүрэг биелүүлээгүйтэй шууд шалтгаант холбоотой болох нь баримтаар тогтоогдоогүй тул түрээсийн зардлыг хохирол гэж үзэхгүй, харин талуудын хоорондын харилцаа нь худалдах-худалдан авах гэрээ бус ажил гүйцэтгэх гэрээний шинжтэй байсан тул гэрээ биелснээс олсон ашгийг буцаан олгох үүрэг хүлээсэн гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Талууд гэрээг байгуулах үед хөрөнгө бий болгож, үр дүнг хүлээлгэн өгөх үүрэг хүлээсэн тул энэ нь худалдах-худалдан авах гэрээ бус ажил гүйцэтгэх гэрээний шинжтэй (Иргэний хууль 343.1).
• Хариуцагч гэрээнд заасан хугацаанд орон сууцыг ашиглалтад оруулж өгөөгүй тул нэхэмжлэгч гэрээнээс татгалзах эрхтэй (Иргэний хууль 225.1).
• Гэрээний нэг тал үүргээ зөрчсөн тул талууд гэрээний гүйцэтгэлийг биет байдлаар нь, мөн гэрээ биелснээс олсон ашгийг харилцан буцааж өгөх үүрэгтэй (Иргэний хууль 205.1).
• Хохирол барагдуулах шаардлага тавихад хохирол, гэм буруу, шалтгаант холбоо бүрэн тогтоогдох ёстой тул бусад этгээдтэй хөлсөлсний зардлыг хариуцагчийн үүрэг зөрчсөнтэй шууд холбоотой гэж үзэх үндэслэлгүй (Иргэний хууль 227.1, 227.3).