ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Гадаадын иргэн П нь хариуцагч Б ХХК, Б.Б нарт холбогдуулан гэрээний үүрэгт мөнгө гаргуулах нэхэмжлэл гаргасан. Нэхэмжлэгч нь хамтран ажиллах гэрээний дагуу 22,000 ам.доллар хөрөнгө оруулалт хийсэн гэж, хариуцагч нь хөрөнгө оруулалт аваагүй, гэрээг хэрэгжүүлээгүй гэж маргасан.
АНХАН ШАТ: Анхан шатны шүүхээс талуудын хооронд байгуулсан хөрөнгө оруулалтын хамтран ажиллах гэрээг Иргэний хуулийн 476 дугаар зүйлийн 476.3-т заасан шаардлагыг хангаагүй гэж үзэн, гэрээг хүчин төгөлдөр бус болгож, нэхэмжлэлийг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон.
ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгч нь анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг эс зөвшөөрч, хөрөнгө оруулалт хийсэн, хариуцагч нь мөнгийг авч ашигласан болохыг нотлох баримттай гэж давж заалдах гомдол гаргасан. Хариуцагч нь нэхэмжлэлийн шаардлагыг эс зөвшөөрч, хөрөнгө оруулалт аваагүй, хөөн хэлэлцэх хугацаа өнгөрсөн гэж тайлбарласан.
ҮНДЭСЛЭЛ: Давж заалдах шатны шүүх нь хэргийг бүхэлд нь хянан үзээд, анхан шатны шүүх нь нотлох баримтыг зохих ёсоор үнэлээгүйгээс шийдвэр хууль ёсны бөгөөд үндэслэл бүхий байх шаардлагаа хангаагүй гэж дүгнэлээ. Талуудын хооронд байгуулсан гэрээ нь хамтран ажиллах гэрээний шинжийг агуулж байсан боловч гэрээнд тусгах зарим зүйлийг тусгаагүй тул гэрээг байгуулагдаагүй гэж үзэх үндэслэл байсан ч, хариуцагч нь бусдын хөрөнгөөр үндэслэлгүй хөрөнгөжиж болохгүй гэж үзлээ. Хэрэгт цугларсан баримтуудаас үзвэл, хариуцагч Б.Б нь нэхэмжлэгчээс нийт 14,950,000 төгрөгийг шилжүүлэн авсан нь тогтоогдож, үүнийг нотлох баримтаар нотлож чадаагүй тул 38,664,000 төгрөгийг нэхэмжлэгч талд олгох нь зүйтэй гэж үзсэн. Мөн хөөн хэлэлцэх хугацаа өнгөрөөгүй гэж дүгнэж, анхан шатны шүүхийн шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, нэхэмжлэгч талын зарим гомдлыг хангаж шийдвэрлэсэн.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух