Үйл явдал
Үл хөдлөх эд хөрөнгийн гэрээний хүчин төгөлдөр байдал болон гэрээг хүчин төгөлдөр бус болгох маргаан. Нэхэмжлэгч болон хариуцагч нар үл хөдлөх эд хөрөнгө худалдах гэрээ байгуулсан боловч нэхэмжлэгч үлдэгдэл төлбөр болон алданги нэхэмжилсэн, хариуцагч нь гэрээнд заасан хөрөнгө (барилга) төрийн өмч байсан тул гэрээг хүчин төгөлдөр бус тооцох сөрөг нэхэмжлэлийн шаардлага гаргасан.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Гэрээний дагуу үлдэгдэл төлбөр болон алданги нэхэмжилсэн.
- Хариуцагч: Гэрээнийг хүчин төгөлдөр бус тооцох ёстой, учир нь гэрээнийг хийх үед хөрөнгийн өмчлөх эрх нь төрийн өмч байсан бөгөөд нэхэмжлэгч үүнийг нууж хуурмаг нөхцөл байдал үүсгэсэн.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн үндсэн шаардлагыг хэрэгсэж, алдангийг тодорхой хэмжээгээр гаргуулж шийдсэн. Давж заалдах шат нь хариуцагчийн сөрөг нэхэмжлэлийн шаардлагыг үндэслэлгүй гэж үзэн, алдангийн хэмжээг багасгаж шийдвэрийг өөрчилсөн. Гэрээний зохигчид хөрөнгийн өмчлөлийн талаарх маргаан нь өмнө нь шүүхээр шийдвэрлэгдэж, төрийн өмч болох нь тогтоогдсон тул нэхэмжлэгчийг хуурч мэхэлсэн гэж үзэх боломжгүй, учир нь гэрээ байгуулах үед өмчлөлийн талаарх маргаан байсангүй.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Гэрээний зохигчид хөрөнгийн өмчлөлийн талаарх маргаан нь гэрээ байгуулах үед мэддэггүй байсан тул нэхэмжлэгчийг хуурч мэхэлсэн гэж үзэх боломжгүй, учир нь хуурмаг нөхцөл байдал үүсгэх бодит үйлдэл, ташаа мэдээлэл батална гэж дүгнэв.
- Гэрээний үүргийг биелүүлээгүй тохиолдолд алданги тооцохдоо Иргэний хууль 232.3, 232.8 заалтыг үндэслэн алдангийн хэмжээг хөнгөлөх боломжтой.
- Гэрээний дагуу төлбөр төлөхгүй хугацаа хэтэрсэн тохиолдолд гүйцэтгэхгүй байгаа үүргийн дүнгийн 0.5 хувиас хэтэрэхгүй алданги тооцохыг Иргэний хууль 232.6 заасан тул анхан шатны шүүх алданги тооцсон нь зүйтэй.
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух