Үйл явдал
Үл хөдлөх эд хөрөнгийн өмчлөх эрх тогтоох болон гэрээний зөрчлөөс үүссэн алданги гаргуулах маргаан. Нэхэмжлэгч компани нь хариуцагч компанитай бетон зуурмаг худалдах, худалдан авах болон байр захиалгаар бариулах гэрээ байгуулсан бөгөөд хариуцагч компани нь гэрээний дагуу өгөх ёстой орон сууцыг хугацаатлаа хүлээлгэн өгөөгүй тул алданги болон өмчлөх эрхийн гэрчилгээг шилжүүлэхийг шаардсан.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Хариуцагч компани нь орон сууцыг хугацаандаа хүлээлгэн өгөөгүй тул гэрээний дагуу алданги төлөх ёстой, мөн өгөх ёстой орон сууцын өмчлөх эрхийг тогтоож өгөх хэрэгтэй гэсэн.
- Хариуцагч: Нэхэмжлэгчтэй хийсэн гэрээний дагуу орон сууцыг хүлээлгэн өгөх үүргээ биелүүлсэн гэж үзэн, нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгох сөрөг нэхэмжлэл гаргасан.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгож, сөрөг нэхэмжлэлийн шаардлагыг мөн хэрэгсэхгүй болгосон тул давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрт өөрчлөлт оруулж, нэхэмжлэгчийг өмчлөгчөөр тогтоож, төлбөрийн үлдэгдэл гаргуулж олгохыг шийдвэрлэсэн. Хариуцагч компани нь нэхэмжлэгчийн төлбөрийн үлдэгдэл төлөх ёстой тул нэхэмжлэгч нь хариуцагчаас алданги шаардах эрхгүй, учир нь талуудын хооронд үүрсэн үүргээ гүйцэтгэх арга буюу анзыг шаардах эрхгүй болсон тул гэрээний дагуу үүргээ гүйцэтгэх хугацаа хэтэрсэн тул алданги шаардах нь үндэслэлгүй байна (Иргэний хууль 232.6).
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Гэрээний дагуу өгөх ёстой эд хөрөнгө нь өөр этгээдийн өмчлөлийн хэсэг байсан тул тухайн гэрээний үр дүнд бий болсон үл хөдлөх эд хөрөнгө гэж үзэх үндэслэл тогтоогдоогүй (Иргэний хууль 343.1).
- Нэхэмжлэгч нь хариуцагчаас алданги шаардах эрхгүй, учир нь талуудын хооронд үүрсэн үүргээ гүйцэтгэх арга буюу анзыг шаардах эрхгүй болсон тул гэрээний дагуу үүргээ гүйцэтгэх хугацаа хэтэрсэн тул алданги шаардах нь үндэслэлгүй байна (Иргэний хууль 232.6).