Тогтоол №25737

ХЭРГИЙН ТАНИЛЦУУЛГА: Иргэн нэхэмжлэгч хариуцагчаас 18,500,000 төгрөг гаргуулах шаардлага гаргасан. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчтай бичгээр бус амаар тохиролцон зээл олгож байсан бөгөөд хүүгүй зээлийн үлдэгдлийг шаардсан. Хариуцагч нь нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүхэлд нь эс зөвшөөрч, зээлийн гэрээг бичгээр хийгээгүй тул хүү авах эрхгүй гэж маргасан. АНХАН ШАТ: Иргэний хуулийн холбогдох зүйл заалтыг үндэслэн зээлийн гэрээг бичгээр хийх шаардлага хангагдаагүй тул хүү нэхэмжлэх эрхгүй, мөн шилжүүлсэн мөнгөнүүд нь нэхэмжлэгчийн шаардлагад хамааралгүй, нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон. ДАВЖ ЗААЛДАХ ШАТ: Нэхэмжлэгч анхан шатны шүүхийн шийдвэр хууль ёсны болон үндэслэл бүхий болоогүй, нотлох баримтыг бүрэн үнэлж чадаагүй, Иргэний хуулийн 199 дүгээр зүйлийг анхаараагүй гэж гомдол гаргасан. Хариуцагч хариу тайлбартаа хавсарсан баримтуудаар хийсэн тооцоогоо тайлбарлаж, нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүхэлд нь эсэргүүцсэн. ҮНДЭСЛЭЛ: Шүүх нь хэрэгт цугларсан нотлох баримтуудыг хуульд заасан журмаар үнэлж, хуулийг зөв хэрэглэсэн. Зээлийн гэрээг бичгээр хийх шаардлага хангагдаагүй, нэхэмжлэгч хариуцагчаас шилжүүлсэн мөнгийг өмнөх зээлийн үндсэн болон хүү гэдгээ нотолж чадаагүй тул анхан шатны шүүхийн шийдвэрийг хэвээр үлдээсэн. Давж заалдах шатны шүүх нь Иргэний хуулийн 199 дүгээр зүйлийг хэрэглэхэд хангалттай үндэслэл тогтоогдохгүй байна гэж дүгнэлээ.