Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Хэлцэл хийгч этгээдүүдийн хоорондын төөрөгдөл болон үндэслэлгүй хөрөнгөжих маргаан. Нэхэмжлэгч нь орон сууц худалдан авах зорилгоор хариуцагчийн дансанд ойролцоогоор 280 сая төгрөг шилжүүлсэн боловч тухайн орон сууц нь хариуцагчийн өмч биш, гуравдагч этгээдийн өмч байсан тул мөнгийг буцаан авах шаардлага гаргасан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нь орон сууцыг өөрийн өмч гэж танилцуулсан тул хэлцэл хүчин төгөлдөр бус, хариуцагч нь үндэслэлгүйгээр хөрөнгөжсөн гэж үзэн төлбөрийг буцаан авах шаардлага гаргасан.
• Хариуцагч: Орон сууцыг аавынхаа өмчлөлийн хөрөнгө тул зөвхөн зуучлах үүрэг гүйцэтгэж, мөнгийг аавынхаа зөвшөөрлөөр авсан тул үндэслэлгүй хөрөнгөжсөн гэж үзэхгүй гэж тайлбарласан.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хангаж, хариуцагчаас мөнгийг гаргуулахыг шийдвэрлэсэн. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хүчингүй болгож, нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон. Учир нь хариуцагч нь орон сууцыг худалдах зорилгоор мөнгийг хүлээн авсан баримт тогтоогдсон тул нэхэмжлэгч нь орон сууцны өмчлөгчтэй байгуулсан гэрээний дагуу төлбөр төлөх үүргээ хариуцагчийн эцгийн өмчлөлийн хөрөнгийн төлөө биелүүлсэн гэж үзнэ (Иргэний хууль 210.1), мөн хариуцагч нь мөнгийг ямар нэгэн үндэслэлгүйгээр өөртөө авсан гэх баримт тогтоогдоогүй тул үндэслэлгүй хөрөнгөжсөн гэж үзэх үндэслэлгүй юм.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Хариуцагч нь орон сууцны өмчлөгч биш боловч нэхэмжлэгч нь өмчлөгчтэй гэрээ байгуулсан тул хариуцагч нь нэхэмжлэгчийн төлбөр төлөх үүргийг түүний өмнөөс биелүүлсэн гэж дүгнэв (Иргэний хууль 210.1).
• Хариуцагч нь мөнгийг өөрийн ашиг зорилгоор үндэслэлгүйгээр авсан гэх баримт тогтоогдоогүй тул үндэслэлгүй хөрөнгөжсөн гэж үзэх үндэслэлгүй (Иргэний хууль 492.1.1).
• Талуудын хооронд гэрээний талуудын хувьд эрх зүйн харилцаа үүсээгүй, харин төлбөрийн харилцаа нь өмчлөгчийн өмнөөс биелүүлсэн үүрэг учраас хэлцэл хийгч этгээдүүдийн төөрөгдлийн заалтыг (Иргэний хууль 58.1) хамааралгүй гэж үзэв.