Үйл явдал
Үл хөдлөх эд хөрөнгийн дундын эзэмшил болон ашиглах эрхээ тогтоох маргаан. Нэхэмжлэгч болон хариуцагч нь хөрш залгаа байх бөгөөд тэдний өмчлөлийн байрны хооронд нэг гарцтай коридор байсан ба хариуцагч нь засвар хийсний дараа коридорын хаалгыг сольж, түлхүүрийг ганцаараа эзэмшсэн тул нэхэмжлэгч коридорыг нийтээр эзэмших талбай мөн болохыг тогтоолгож, хаалгыг чөлөөтэй ашиглах эрхтэй болохыг даалгахыг шаардсан.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Коридор нь нийтээр эзэмших талбай мөн тул хаалгыг чөлөөтэй ашиглах эрхтэй, хариуцагч хаалганы түлхүүрийг ганцаараа эзэмшсэн нь өмчлөх эрхтэй байхад саад болж байна гэж үзсэн.
- Хариуцагч: Худалдан авах гэрээний дагуу өрөөг өөрийн өмч болохоор нэхэмжлэгч өрөөгөө гадагшаа хаалга гаргаж ашиглахаар амалсан тул коридор нь хариуцагчийн өмчлөлийн талбай мөн гэж үзсэн.
Шийдвэр ба үндэслэл
Нэхэмжлэгчийн нэхэмжлэлийг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэсэн.
- Нэхэмжлэгч нь маргаж буй коридорыг нийтийн эзэмшлийн талбай болохыг нотолж чадахгүй тул нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон.
- Нэхэмжлэгчийн өмчлөх эд хөрөнгө нь үйлчилгээний зориулалттай, хариуцагчийн өмчлөх эд хөрөнгө нь орон сууцны зориулалттай байсан тул орон сууцны дундын өмчлөлийн талбай гэж үзэх боломжгүй.
- Хариуцагч нь орон сууц худалдан авах гэрээ байгуулсан тул Иргэний хууль 145.2-т зааснаар орон сууц дангаар өмчлөх эрх үүссэн тул нэхэмжлэгчийн шаардлага хуульд нийцэхгүй.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Нэхэмжлэгч коридорыг нийтийн эзэмшлийн талбай болохыг нотолж чадахгүй байгаа тул нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгох ёстой.
- Орон сууцны зориулалттай эд хөрөнгө нь худалдан авах гэрээний дагуу өмчлөгчийн өмч болсон тул хариуцагч орон сууц дангаар өмчлөх эрхтэй (Иргэний хууль 145.2).