2025 - Баянгол, Хан-Уул, Сонгинохайрхан дүүргийн Иргэний хэргийн анхан шатны тойргийн шүүх ийн Шийдвэр

Үйл явдал

Зээлийн маргаан — зээлийн гэрээ байгуулсан болохгүй гэх маргаан. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчийн амны үг болон хэрэгцээ шаардлагад үндэслэн олон удаагийн гүйлгээгээр нийт 32 сая орчим төгрөгийг зээлүүлсэн гэж үзэн, мөнгийг буцаан авах тухай нэхэмжлэл гаргажээ. Хариуцагч нь мөнгө зээлж авч байсангүй, харин өмнөх танилынх нь хүүхдүүдэд туслах, өөрийн ажлын хэрэгцээнд зориулан авч байсан гэж маргасан байна.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нь хүүхдүүдийнх нь амьдралд туслах гэх нэрээр зээлэлсэн тул шилжүүлсэн мөнгө нь зээл бөгөөд түүнийг буцаан авах ёстой гэж үзэж байна.
• Хариуцагч: Зээл гэж мөнгө гуйж авч байгаагүй, харин машин засах, эм тариа авах зэрэг өөрийн ажлын болон хувийн хэрэгцээнд зориулж авсан мөнгө нь тусламж эсвэл өөр зориулалттай байсан гэж үзэж байна.

Шийдвэр ба үндэслэл

Шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгох шийдвэр гаргасан.

• Хариуцагч мөнгө зээлэх хүсэл зоригоо илэрхийлээгүй, мөн нэхэмжлэгчийн шилжүүлсэн мөнгөн гүйлгээний утга дээр "зээл" гэсэн агуулга илэрхийлэгдэхгүй байгаа тул талуудын хүсэл зориг хоорондоо зөвшилцсөн, хэлцэл хийсэн гэх үндэслэл нотлогдохгүй байна (Иргэний хууль 39.1, 40.1).
• Шилжүүлсэн мөнгөн хөрөнгийн давтамжтай байдал болон зорилго нь ойлгомжгүй байгаа тул энэ нь зээлийн харилцаа биш, харин өөр төрлийн харилцаа байсан байх магадлалтай тул зээлийн гэрээний үүрэг үүссэн гэж үзэх боломжгүй (Иргэний хууль 40.1).
• Нэхэмжлэгч нь мөнгийг хэзээ, хэрхэн шаардаж байсныг баримтаар нотлоогүй тул үүрэг гүйцэтгэх хугацаа тогтоогдоогүй үед үүрэг гүйцэтгүүлэгч үүрэг гүйцэтгэлийг шаардах эрх нь нотлогдоогүй (Иргэний хууль 208.1).

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Хэлцэл хийгдсэн гэж үзэх гол нөхцөл нь нэг талын хүсэл зоригийн илэрхийллийг нөгөө тал хүлээн авч, харилцан үүрэг хүлээж байгаагаа ухамсарлан ойлгосон байх шаардлагатай (Иргэний хууль 40.1).
• Зээлийн гэрээг бичгээр байгуулаагүй тохиолдолд талуудын хүсэл зоригийн илэрхийлэл хоорондоо зөвшилцсөн, нэгдсэн тохиролцоонд хүрсэн болохыг бодит үйлдлээс урган авч нотлох ёстой (Иргэний хууль 39.1, 40.1).
• Мөнгөн хөрөнгийн гүйлгээний утга болон шилжүүлгийн зорилго нь зээлийн шинж чанарыг илэрхийлэхгүй бол түүнийг зээлийн харилцаа гэж үзэх үндэслэлгүй (Иргэний хууль 40.1).