Үйл явдал
Үл хөдлөх эд хөрөнгийн худалдах-худалдан авах гэрээний үүрэг биелээгүйгээс үүдсэн мөнгөн хөрөнгийг буцаан авах маргаан. Нэхэмжлэгч нь хариуцагч нартай орон сууц худалдан авах гэрээ байгуулж, банкны зээлийг хаахаар ойролцоогоор 65 сая төгрөгийн мөнгө төлсөн боловч хариуцагч нар нь хөрөнгийн хязгаарлалттай байсныг нуун дарагдуулж, гэрээг хэрэгжүүлээгүй тул төлсөн мөнгөө буцаан авах шаардлага гаргажээ.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нар нь орон сууцны захиран зарцуулах эрхийг хязгаарласан байсныг мэдүүлээгүй тул гэрээг хэрэгжүүлэх боломжгүй болсон тул төлсөн мөнгө болон холбогдох зардлыг буцаан авах ёстой гэсэн байр суурьтай.
- Хариуцагч: Нэхэмжлэгчтэй үл хөдлөх эд хөрөнгийн худалдан авах гэрээ байгуулаагүй тул хариуцагч байхгүй, мөн төлбөр нь өөр этгээдийн хохирлыг барагдуулах зорилготой байсан гэсэн байр суурьтай.
Шийдвэр ба үндэслэл
Шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагын үндэслэл болсон мөнгөн дүнг буцаан авах тухай шийдвэр гаргаж, нэхэмжлэгчийн нэмэлт шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон. Хариуцагч нар нь нэхэмжлэгчийн төлсөн мөнгөөр банкны зээлийг хааж, өөрсдийн зээлийн хүүг төлөх үүргээс чөлөөлөгдөх мэт үр ашиг хүртсэн тул гэрээ биелсэнээс олсон ашиг гэж үзэхгүй, учир нь нэхэмжлэгч нь хариуцагч нарын зээлийн хүүг төлөх үүргээс чөлөөлөгдөхөөр өөрийн хөрөнгийг ашигласан байна. Хариуцагч нар нь гэрээний зорилго болох орон сууцны өмчлөх эрхийг шилжүүлэх боломжгүй болгосон тул гэрээний гүйцэтгэлийг биет байдлаар биелүүлж, гэрээ биелсэнээс олсон ашгийг харилцан буцаан өгэх үүрэгтэй (Иргэний хууль 205.1).
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Гэрээний нөхцөл байдал нь гэрээг хэрэгжүүлэх боломжгүй болсон тул талууд гэрээний гүйцэтгэлийг биет байдлаар биелүүлж, гэрээ биелсэнээс олсон ашгийг харилцан буцаан өгэх үүрэгтэй (Иргэний хууль 205.1).
- Зээлийн хүүг төлөх үүргээс чөлөөлөгдөхөөр өөрийн хөрөнгийг ашигласан нь хариуцагч талын ашиг олох зорилготой үйл ажиллагаа биш тул гэрээ биелсэнээс олсон ашиг гэж үзэхгүй (Иргэний хууль 205.1).
- Нэхэмжлэгч нь хариуцагч нарын зээлийн төлбөрийг төлснээс хамааран хариуцагч нар нь өөрсдийн хөрөнгийг хэмнэж үр ашиг хүртсэн гэж үзэх үндэслэлгүй тул нэмэлт шаардлага хэрэгсэхгүй болгох ёстой (Иргэний хууль 205.1).