Нийслэлийн Эрүүгийн хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Эрүүгийн хууль 17.3.1-ийн залилах гэмт хэргийн шинж байсан эсэх, тэр буюу хуурч мэхлэх, итгэл эвдэх үйлдэл болон залилах санаа зорилго тогтоогдсон эсэхэд маргаан үүссэн. Шүүгдэгч нь борлуулалтын ажил хийж ашиг нэмэгдүүлнэ гэж хохирогчийг төөрөгдүүлэн ойролцоогоор 10 сая төгрөг зээлж авсан байна. Хохирогч мөнгийг нь эргүүлэн авч чадаагүй тул шүүгдэгчийг залилсан гэж үзэв.

Талуудын байр суурь

• Шүүгдэгч: Хохирогчтой хамтран ажиллах зорилгоор зээлийн гэрээ байгуулсан бөгөөд мөнгө төлөхгүй байгаа нь гэрээний биелэлтэд үүссэн эрсдэл, маргаан юм гэж үзэв.
• Прокурор: Шүүгдэгч нь банкны дансанд их хэмжээний орлого олсон мөнгөн хөрөнгө байхад хохирогчийн мөнгийг буцаан олгох боломжтой байсан ч буцааж өгөөгүй тул зохиомол байдлыг бий болгож, бодит байдлыг нуух замаар залилсан гэж үзэв.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх хэргийг гэмт хэргийн шинжгүй үндэслэлээр хэрэгсэхгүй болгож цагаатгасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шүүхийн цагаатгах тогтоолыг хэвээр үлдээв. Учир нь шүүгдэгч нь хохирогчтой хамтран ажиллах зорилгоор зээлийн гэрээний харилцаа үүсгэсэн, мөн мөнгө эргүүлэн төлөх боломжгүй болсон нөхцөл байдал үүссэн нь залилах гэмт хэргийн объектив болон субъектив талын шинж буюу хуурч мэхлэх, итгэл эвдэх үйлдэл, санаа зорилго тогтоогдохгүй байгаа тул гэмт хэрэг биш гэж дүгнэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Гэрээний биелэлтэд үүссэн эрсдэл болон үүссэн маргаан нь залилан мэхлэх гэмт хэрэг биш, учир нь шүүгдэгчийн үйлдэлд хохирогчийг төөрөгдүүлэх, хуурч мэхлэх, итгэл эвдэх тодорхой үйлдэл тогтоогдоогүй байна.
• Залилах гэмт хэрэг нь хуурч мэхлэх буюу итгэл эвдэх аргаар эд хөрөнгийг өөртөө олж авах санаа зорилго агуулж, үүнд чиглэсэн идэвхтэй үйлдэл байх ёстой тул зөвхөн үр дагаварт түшиглэсэн яллах ажиллагааг хориглоно.
• Шүүгдэгч мөнгөө буцаан өгөхгүй байгаа нь гэрээний үүргээ биелүүлээгүй байх нөхцөл байдал тул үүнийг залилах гэмт хэрэг гэж үзэх үндэслэлгүй (Эрүүгийн хууль 17.3.1, Эрүүгийн хэрэг хянан шийдвэрлэх тухай хууль 34.19, 34.14).