Улсын дээд шүүхийн Тогтоол

Үйл явдал

Газрын эзэмших эрхийг шүүхийн шийдвэр гүйцэтгэх журмаар банкны нэр дээр шилжүүлсэн, мөн түүнийг үндэслэн өөр этгээдэд олгосон захирамжийн хууль ёсны байдлыг маргасан захиргааны хэрэг. Нэхэмжлэгч нь зээлийн үүргээ биелүүлээгүй тул барьцаа хөрөнгийг шилжүүлэхдээ эзэмшигчийн зөвшөөрөлгүйгээр, мөн өмнөх эрхийг нь хүчингүй болгоогүйгээр давхардуулан захирамж гаргасан нь хууль бус гэж үзсэн.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Газар эзэмших эрхийг шилжүүлэхдээ эзэмшигчийн хүсэлт, нотариатаар гэрчлүүлсэн гэрээ зэрэг шаардлагатай баримтыг авахгүйгээр, мөн эзэмшил эрх нь хэвээр үлдсэн үед өөр этгээдэд олгосон нь давхар эзэмшил үүсгэсэн тул хууль бус гэж үзэв.
• Хариуцагч (захиргааны байгууллага): Шилжүүлэлт нь зээлийн гэрээ, барьцааны гэрээ, шүүхийн шийдвэр гүйцэтгэх байгууллагын тогтоол зэрэг хуулийн үндэслэлээр албадан журмаар хийгдсэн бөгөөд эзэмшигчийн хүсэлт шаардах хуулийн заалт энэ тохиолдолд хамаарахгүй гэж тайлбарлав.

Шатуудын шийдвэр

Доод шатны шүүхүүд нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгосон. Улсын дээд шүүх доод шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээж, гомдлыг хангахгүй орхив. Учир нь газар эзэмших эрхийг шилжүүлэх ажиллагаа нь талуудын сайн дурын хүсэлтээр бус, харин шүүхийн шийдвэр гүйцэтгэх журмаар явагдсан тул Газрын тухай хуулийн 38 дугаар зүйлийн 38.2-т заасан баримт бичгийг эзэмшигчээс шаардах үндэслэлгүй, мөн эрх шилжүүлснээр өмнөх эрх дуусгавар болсон тул давхар эзэмшил үүсээгүй гэж үзэв.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Газар эзэмших эрхийг шилжүүлэх ажиллагаа нь шүүхийн шийдвэр гүйцэтгэх журмаар явагдаж байгаа тохиолдолд эзэмшигчийн хүсэлт, нотариатаар гэрчлүүлсэн гэрээ зэрэг сайн дурын шилжүүлэгт шаардлагатай баримт бичгийг авах үүрэг хамаарахгүй (Газрын тухай хууль 38.2).
• Газар эзэмших эрхийг бусдад шилжүүлсэн шинэ акт гарснаар өмнөх актын эрх зүйн үр дагавар дуусгавар болж, эзэмшил эрх хууль ёсоор шилжсэн тул давхар эзэмшил үүссэн гэж үзэх үндэслэлгүй (Газрын тухай хууль 38.4).
• Шүүхийн шийдвэр гүйцэтгэх байгууллагын үйл ажиллагаа, зээлийн гэрээний хүчин төгөлдөр байдлыг захиргааны акт гаргахад шүүх зайлшгүй шалгах үүрэгтэй бөгөөд үүнийг хийсгээсэн нь хэргийг дахин хэлэлцүүлэх шалтгаан болохгүй (Захиргааны хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 127.1).