Захиргааны хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Нэмэгдсэн өртгийн албан татварын (НӨАТ) зардлаар хасахаар заасан бараа, үйлчилгээг үндсэн хөрөнгө бий болгохтай холбоотой зардлаар бүртгэх эсэх, мөн ажиллагчдын хэрэгцээнд зориулсан зардлыг бизнесийн зардалд тооцох эсэх маргаантай. Татварын байгууллага нь нэхэмжлэгч компанийн үндсэн хөрөнгө олж бэлтгэхтэй холбоотой худалдан авалтуудыг НӨАТ-ын хасалт хийх эрхгүй, харин үндсэн хөрөнгө болгож бүртгэх ёстой гэж үзэн актын залбааг гаргажээ.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Татварын байгууллагын актын заалтыг буруу тайлбарлан хэрэглэсэн бөгөөд үндсэн хөрөнгө бий болгох үйл ажиллагааны хүрээнд хийсэн худалдан авалтыг үндсэн хөрөнгө болгож бүртгээгүй гэж үзэн актын залбааг хүчингүй болгохыг шаардсан.
• Хариуцагч: Нэхэмжлэгч компанийн үндсэн хөрөнгө бий болгохтай холбоотой худалдан авалт хийхэд НӨАТ ногдуулсанг худалдан авалтын хасалт хийж, НӨАТ-ын ногдуулж буй орлогыг бууруулсан гэж үзэн актын залбааг үндэслэлтэй гэж үзсэн.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хангаж, татварын актын залбааг хүчингүй болгосон. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хүчингүй болгож, нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгосон. Шүүх анхан шатны шүүх хууль буруу тайлбарлан хэрэглэсэн гэж үзсэн.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Үндсэн хөрөнгө бий болгох үйл ажиллагааны хүрээнд хийгдсэн худалдан авалт нь үндсэн хөрөнгө болгож бүртгэгдэх ёстой бөгөөд түүний өртөгт багтаж болох тул НӨАТ-ын хасалт хийх эрхгүй (НӨАТ-ын тухай хууль 14.1.1, 14.4.2).
• Ажиллагчдын хэрэгцээнд зориулсан бараа, үйлчилгээг бизнесийн үйл ажиллагааны зардлаар баримт бүрдүүлж НӨАТ-аа бууруулсан тохиолдолд тухайн татварыг хасах боломжгүй (НӨАТ-ын тухай хууль 14.4, 14.4.2).
• Нягтлан бодох бүртгэлийн стандартын дагуу үндсэн хөрөнгийг өртгөөр үнэлж бүртгэх ёстой бөгөөд компани нь эцсийн хэрэглэгч биш байх нь үндсэн хөрөнгө бий болгохтай холбоотой зардлыг бизнесийн зардал гэж үзэх үндэслэл болохгүй (НББОУС-ын 16, НББОУС-ын 2).