Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Компанийн удирдлага болон хувьцаа эзэмшигчийн үүрэг хэрэгжүүлэх явцад үүссэн татварын өр төлбөрийг хариуцах тухай маргаан. Хариуцагч нар нь компанийн удирдлагын эрх бүхий албан тушаалтаар ажиллаж байх хугацаандаа орлогын болон НДС-ийн татварыг төлөөгүй тул компанид татварын өр үүсгэсэн гэж үзэн, нэхэмжлэгч компани нь тэднээс татварын өр гаргуулахыг шаардсан.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нар нь компанийг удирдаж байх хугацаандаа татварын төлбөрийг төлөөгүй тул Компанийн тухай хууль 84.4-т заасан үүргээ биелүүлээгүй, компанид хохирол учруулсан гэж үзэн татварын өр гаргуулахыг шаардсан.
• Хариуцагч: Компанийг шилжүүлэн өгөх үед татварын өр төлбөрийн талаар мэдээлэл байсангүй, мөн компанийн үйл ажиллагаанд оролцоогүй, дансны эрхгүй байсан тул татварын өр хариуцахгүй гэж үзсэн.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хэвээр үлдээв. Учир нь хариуцагч нар нь компанийн татварын өр төлбөрийг хувьдаа авч, хөрөнгөжсөн болох нь баримтаар тогтоогдоогүй, мөн хариуцагч нарыг Компанийн тухай хууль 84.4-т заасны дагуу үүргээ биелүүлээгүй гэх үндэслэл нь нотлогдоогүй тул Иргэний хууль 492.1.1-д заасны дагуу бусдын өмнө хүлээсэн үүргээ гүйцэтгэхээр хөрөнгө шилжүүлсэн этгээдээс хөрөнгө буцаан шаардах үндэслэлгүй байна.

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Хариуцагч нар нь компанийн татварын өр төлбөрийг хувьдаа авч, хөрөнгөжсөн нь нотлогдоогүй тул буцаан шаардах эрх үүсэхгүй (Иргэний хууль 492.1.1).
• Компанийн удирдлагын албан тушаалтан нь татварын төлөх үүрэг хүлээхгүй, учир нь татварын албан татварын тухай хууль болон НДС-ийн тухай хуульд татварын төлөгч нь аж ахуйн нэгж гэж заасан байдаг (Аж ахуйн нэгжийн орлогын албан татварын тухай хууль 24.1, НДС-ийн тухай хууль 16.1.1).
• Компанийн удирдлагын албан тушаалтан компанид хохирол учруулсан гэж үзэхэд тухайн албан тушаалтан үүргээ биелүүлээгүй гэх баримт нотлогдох ёстой (Компанийн тухай хууль 84.4, Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 25.2.2).