Нийслэлийн Иргэний хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн Магадлал

Үйл явдал

Дундын өмчлөх эрх болон түүний үнэ цэнийг хуваарилах маргаан. Талууд үерхэл нөхөрлөлийн харилцааны үеэр хамтран өмчлөгчөөр бүртгүүлсэн орон сууцны өмчлөх хувь хэмжээ болон түүнийг мөнгөн хэлбэрээр гаргуулах асуудлаар маргаантай байв. Нэхэмжлэгч нь орон сууцын үнийн 50 хувийг болон түрээсийн төлбөрийг гаргуулж өгөхийг шаардсан бол хариуцагч нь өмчлөх хувь хэмжээ нь 10 хувь бөгөөд үл хөдлөх эд хөрөнгийг ашиглах төлбөр тохироогүй гэж үзсэн.

Талуудын байр суурь

• Нэхэмжлэгч: Орон сууцын зах зээлийн ханшаар үнэлэгдэх үнийн 50 хувь болон аавын нь амьдарсан хугацааны түрээсийн төлбөрийг гаргуулж өгөхийг шаардсан.
• Хариуцагч: Орон сууцыг худалдан авахад хөрөнгө оруулалт хийсэн хувь нь 10 хувь тул 90 хувийн өмчлөгч болохыг тогтоолгох, нэхэмжлэлийн шаардлагыг хэрэгсэхгүй болгохыг шаардсан.

Шатуудын шийдвэр

Анхан шатны шүүх нэхэмжлэгчид орон сууцын үнийн 50 хувь болох ойролцоогоор 91 сая төгрөгийг гаргуулж өгөхөөр шийдсэн ба сөрөг нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгосон. Давж заалдах шат анхан шатны шийдвэрийг өөрчилсөн тул хариуцагчаас нэхэмжлэгчид орон сууцын анхны үнийн 50 хувийг гаргуулж өгөх, мөн нэхэмжлэгчийг орон сууцны өмчлөгчөөс хасаж бүртгэхийг даалгасан. Учир нь талууд хамтран өмчлөгчөөр бүртгүүлсэн нь орон сууцыг тэнцүү хувь хэмжээгээр өмчилж буйг илэрхийлж байгаа тул өмчлөх эрх нь дундаа хэсгээр хамаарна (Иргэний хууль 487.1). Мөн түрээсийн төлбөр авах тухай хэлцэл хийгээгүй тул түрээсийн төлбөр авах шаардлага үндэслэлгүй (Иргэний хууль 302.1).

Хууль зүйн гол дүгнэлт

• Талууд хамтран өмчлөгчөөр бүртгүүлсэн байсан тул орон сууцыг тэнцүү хувь хэмжээгээр өмчилж буй гэж үзнэ (Иргэний хууль 487.1).
• Нэхэмжлэгч нь орон сууцын үнийн зах зээлийн ханшаар үнэлэх шаардлага баримтаар нотлогдоогүй тул анхны үнийн дүнг үндэслэн тооцох ёстой.
• Орон сууцыг эзэмшүүлж ашигласан нь талуудын зөвшөөрөлтэй байсан бөгөөд хөлс тооцох тусгай хэлцэл хийгээгүй тул түрээсийн төлбөр гаргуулах үндэслэлгүй (Иргэний хууль 302.1).