Үйл явдал
Зээлийн гэрээний үүрэг биелүүлээгүй, үндсэн зээл, хүү, алдангийг гаргуулах иргэний маргаан. Нэхэмжлэгч нь хариуцагчтай байгуулсан хоёр өөр зээлийн гэрээний дагуу үндсэн зээлийн үлдэгдэл, хүү болон хугацаа хэтэрсэн алдангийг төлүүлэхээр шаардсан байна.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Хариуцагч нь зээлийн мөнгийг төлөөгүй тул гэрээний дагуу үндсэн зээл, хүү, алдангийг бүрэн төлүүлнэ гэж үзэв.
- Хариуцагч: Нэхэмжлэгч болон түүний эхнэр хооронд байгуулсан эвлэрлийн гэрээнд зээлийн мөнгийг багтаасан тул өөрөөр төлөгдсөн гэж үзэн нэхэмжлэлийг зөвшөөрөхгүй байв.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагын үндсэн хэсгийг хангаж, алдангийн хэмжээг хязгаарлан шийдвэрлэсэн бол давж заалдах шат нь зээлийн хүүгийн тооцооллыг засаж, шийдвэрт өөрчлөлт оруулсан. Давж заалдах шат нь зээлийн хүүг багасгаж шийдвэрлэх шаардлагатай гэж үзсэн тул Иргэний хууль 282.2-т үндэслэн шийдвэрт өөрчлөлт оруулсан. Хариуцагч нь эвлэрлийн гэрээг нотлох баримт болгон гаргах боломжтой байсан ч шүүхийн журмаар бүрдүүлээгүй, мөн нэхэмжлэлийг хүлээн авсны дараа хугацаанд хариу тайлбар гаргаагүй тул түүний эсрэг тайлбарласан баримтыг хүлээн авахгүй, учир нь Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 72.2, 105.1-д заасан журмыг баримтлан шийдвэрлэв.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Зээлдэгч хүүгийн төлбөр хийсэн тохиолдолд тухайн төлбөрийг Иргэний хууль 26.7-д заасны дагуу эрэмбийн дагуу үндсэн зээлийн үлдэгдэлээс хасаж тооцох ёстой.
- Зээлийн гэрээ нь бичгээр байгуулагдсан байсан тул Иргэний хууль 232.3-т заасны дагуу алдангийн төлбөрийг тооцох эрхтэй (Иргэний хууль 232.6).
- Нэхэмжлэгч болон гуравдагч этгээдийн хооронд байгуулсан эвлэрлийн гэрээ нь тухайн гэрээний оролцогч бус этгээдийн (хариуцагч) гэрээний үүргээс чөлөөлөх үндэслэл болохгүй, учир нь хариуцагч нь тухайн эвлэрлийн гэрээний тал биш тул (Иргэний хууль 28.1, 282).
Өөр асуулт байна уу?
Монгол Улсын хууль, тогтоомж, шүүхийн шийдвэрийн санд суурилсан хиймэл оюунаас хүссэн асуултаа асуу
Асуух