Үйл явдал
Орон сууцны өмчлөх эрх тогтоох болон орон сууц албадан чөлөөлүүлэх маргаан. Нэхэмжлэгч нар барилга барьсан ажлын хөлс төлбөрт тооцон орон сууц авахаар бартерийн гэрээ байгуулсан тул тухайн орон сууцны өмчлөгч болохыг тогтоох, хариуцагч нарын хооронд байгуулсан гэрээг хүчин төгөлдөр бус бус тооцуулах, орон сууцыг албадан чөлөөлүүлэх хүсэлтэй байв.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Бартерийн гэрээний дагуу орон сууцны өмчлөгч болохыг тогтоох, хариуцагч нарын хооронд орон сууц захиалан бариулах болон зээлийн гэрээг хүчин төгсгөлгүй болгох, орон сууцыг албадан чөлөөлүүлэх хүсэлтэй.
- Хариуцагч: Нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүхэлд нь хүлээн зөвшөөрөхгүй, нэхэмжлэлийн шаардлага нь өмчлөх эрхийн асуудалтай холбоогүй гэж үзэв.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгож, сөрөг нэхэмжлэлийг хүлээн зөвшөөрөн орон сууцыг албадан чөлөөлүүлэхээр шийдвэрлэсэн тулд давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг хүчингүй болгож, хэргийг дахин шийдвэрлүүлэхээр буцаасан. Анхан шатны шүүх талуудын хооронд байгуулсан гэрээнүүд хүчин төгөлдөр эсэхэд дүгнэлт хийж, хэргийг хянан шийдвэрлэх байтал нотлох баримт шүүхэд гаргаж өгөөгүй тул үндэслэлгүй дүгнэлт хийсэн, улсын бүртгэлийн гэрчилгээний өмчлөгч нь нэхэмжлэгч нарын нэр дээр байх ёстой байтал хариуцагч нарын нэр дээр гарсан нь эргэлзээтэй байсан тул дахин шийдвэрлэх шаардлагатай гэж дүгнэв.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Орон сууц захиалан бариулах гэрээний дагуу нэхэмжлэгч нар орон сууцны өмчлөгч болох ёстой байсан тул хариуцагч нарын нэр дээр гэрчилгээ гарсан нь үндэслэлгүй, эргэлзээтэй байсан тул анхан шатны шүүхийн шийдвэр үндэслэлгүй болсон (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 116.2).
- Анхан шатны шүүх талуудын хооронд байгуулсан гэрээнүүд хүчин төгөлдөр эсэхэд дүгнэлт хийж, хэргийг хянан шийдвэрлэх байтал нотлох баримт гаргаж өгөөгүй тул хэргийг дахин шийдвэрлүүлэхээр буцаах ёстой (Иргэний хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хууль 167.1.5).