Үйл явдал
Зээлийн үүрэг биелүүлээгүй тохиолдолд мөнгөн хөрөнгийг хадгаламжид байлгах замаар олох боломжтой байсан орлогыг хохирол гэж тооцох маргаан үүст. Нэхэмжлэгч нар хариуцагч нартаас зээлийн үлдэгдэл болон түүнийг ашигласны хугацааны хадгаламжийн хүүг нэхэмжилсэн бөгөөд хариуцагч нар мөнгөн дүнг хугацаандаа буцаан төлөөгүй тул ийм шаардлагатай гэж үзсэн.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Зээлийн үлдэгдэл болон хадгаламжийн хүү, мөн орон сууцны урьдчилгаа төлбөр төлөх үед гарсан бусад зардлыг хохирол гэж үзэн нэхэмжилсэн.
- Хариуцагч: Зээлийн мөнгөний зарим хэсгийг буцаан төлсөн тул нэхэмжлэлийн зарим үндэслэл үнэн зөв биш, мөн хадгаламжийн хүүг тооцох нь зөвлөсөн тохиролцоогүй тул үндэслэлгүй гэж үзсэн.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн зарим хэсгийг үндэслэлгүй гэж үзсэн ч давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг өөрчилж, нэхэмжлэгчийн шаардлагыг хангав. Хариуцагч мөнгөн төлбөрийн үүрэг гүйцэтгэх хугацааг хэтрүүлсэн тул нэхэмжлэгч мөнгөө хугацаандаа авч чадаагүйтай холбоотойгоор банкны хадгаламжийн хүүгээр тооцож хохирол нэхэмжилсэн нь Иргэний хууль 219.1-тэй нийцэж байгаа тул нэхэмжлэлийг хангав.
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Үүрэг гүйцэтгэгч мөнгөн төлбөрийн үүрэг гүйцэтгэх хугацааг хэтрүүлсэн тул үүрэг гүйцэтгүүлэгч мөнгөө хугацаандаа авч чадаагүйтай холбоотойгоор банкны хадгаламжийн хүүгээр тооцож хохирол нэхэмжилсэн нь үндэслэлтэй (Иргэний хууль 219.1).
- Хариуцагч нар нэхэмжлэлийн заард дурдсан бусад зардлыг (орон сууцны урьдчилгаа төлбөрийг бүрдүүлэхийн тулд зээл авсан хүү, хадгаламж цуцалсан хүү г.м) хохирол гэж тооцох үндэслэлгүй тул анхан шатны шүүхийн дүгнэлт үндэслэлтэй.
- Талуудын хоорондох өглөг, авлагыг харилцан тооцуулах сөрөг шаардлага гаргаагүй тул харилцан тооцох заалтыг хэрэглэх үндэслэл тогтоогдохгүй (Иргэний хууль 238.1).