Үйл явдал
Бараа материалын үлдэгдэл төлбөр болон хууль зүйн туслалцааны зардлыг нэхэмжлэх маргаан. Нэхэмжлэгч тал хариуцагчид барилгын материал нийлүүлсэн боловч төлбөрийн үлдэгдэл болон хууль зүйн туслалцааны зардлыг төлөөгүй тул нэхэмжилсэн.
Талуудын байр суурь
- Нэхэмжлэгч: Бараа материалын үлдэгдэл төлбөр болон өмгөөлөгчийн хөлсийг нэхэмжилсэн.
- Хариуцагч: Бараа материалын үнийн зарим хэсгийг зөвшөөрөх боловч нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүрэн хүлээн зөвшөөрөхгүй баримт нотолсонгүй.
Шатуудын шийдвэр
Анхан шатны шүүх нэхэмжлэлийн шаардлагыг бүрэн хүлээн зөвшөөрч, бараа материалын үлдэгдэл болон хууль зүйн туслалцааны зардлыг нэхэмжлэгчид олгох шийдвэр гаргасан. Давж заалдах шатны шүүх анхан шатны шийдвэрийг өөрчилсөн бөгөөд бараа материалын үлдэгдэл төлбөрийг хүлээн зөвшөөрч, харин хууль зүйн туслалцааны зардлыг нэхэмжлэх нь үндэслэлгүй гэж дүгнэв. Хариуцагч тал бараа материалын үнийн төлбөрийг төлөх үүргээ биелүүлээгүй тул нэхэмжлэгчийн шаардлагыг хангах ёстой (Иргэний хууль 243.1), харин өмгөөлөгчийн хөлс нь зайлшгүй зардал гэж үзэх боломжгүй тул хохирлыг арилгах замаар үүрэг гүйцэтгүүлэгч үүрэг гүйцэтгүүлэгчийн хохирлыг арилгах эрхтэй гэж үзэх боломжгүй (Иргэний хууль 227.3).
Хууль зүйн гол дүгнэлт
- Хариуцагч тал бараа материалын үнийн төлбөрийг тохиролцсон нөхцөлд төлөх үүргээ биелүүлээгүй тул нэхэмжлэлийн шаардлагыг хангах ёстой (Иргэний хууль 243.1).
- Талуудын хоорондох гэрээний агуулга тодорхой, маргаагүй тул уг гэрээг хуулийн хүрээнд чөлөөтэй байгуулсан гэж үзнэ (Иргэний хууль 198.1).
- Өмгөөлөгч хөлслөх нь хувь хүний эрхийн асуудал бөгөөд тухайн үед зайлшгүй зардал гэж үзэх боломжгүй тул хохирол гэж тооцох боломжгүй (Иргэний хууль 227.3).